زندگی یک وطن بهم بدهکاره که توش فقط به زندگی فکر کنم نه به وطن

بچه‌ها! هر وقت احساس انزوا و تنهایی کردید، در هر کجای جهان که هستید، به یاد‌ بیاورید که ما یک آرزوی خیلی بزرگ و مشترک داریم و هر بلایی هم که در زندگی به سر‌مان بی‌آید و هر رنجی که طاقت‌فرسا شود، آن آرزو، آنقدر باشکوه است که می‌ارزد ما را سرپا نگه دارد

زندگی سراسر pain است.

چشمای منِ ۳ ساله برق میزنه:)

بچه ها به جز جاب ویژن و ای استخدام و جابینجا از طریق چه پلتفرمی میتونم دنبال کار باشم؟ واقعا دو ماه خونه نشینی داره پیرم میکنه🥲

پیاده انلاین شاپ منم کوچولوئه یه سر بهش بزن

اون موقع که موهام آبی بود، آدم خوشحال تری بودم.

دیشب خواب عجیبی دیدم، با هم پیر شدیم، اما وقتی بیدار شدم دیدم تو حتی فردارو با من ندیدی… #زمان

اصفهان یه جوری دهاته و همه همو میشناسن، که امشب تو جلفا یکی ازم پرسید : پونذِ توییتر تویی؟ و من اینجوری بودم که وا.

خدایا برم سرکار این هفته🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯

مصاحبه مو امروز قبول شدمممممممممممممممممم جواب داددددددددددد

جدیدا به این نتیجه رسیدم نه به قده، نه به قیافه، نه به پولدار بودن و نه این شو آف های الکی. به امنیته، اون حس امن بودن و آرامشی که کنار یه آدم داری، صد هیچ همه ی آپشن ها رو میزنه.

تکواندو رو تا شب قبل آزمون کمربند مشکی رسیدم، ول کردم. گواهینامه رو آیین نامه قبول شدم ولی نرفتم آزمون شهری بدم. کتاب مو نصفه ول کردم. رشته مو با عذاب تموم کردم. سایت های طراحی شده مو رها کردم. کمال‌گرایی زندگی مو ازم گرفت و هنوز هم داره می‌تازونه...

اومدم خونه. مقنعه مو پرت کردم رو صندلی، مانتوم رو پشت در، جورابام کف زمین، کش مو م رو روس تخت. موند خودم، خودمو کجا پرت کنم که دیگه پیداش هم نکنم؟

این مدت هر موقعی که میام تاریخ روز رو وارد کنم، ناخودآگاه می‌نویسم ۱۳۹۸/۰۸ . من هنوز توی آبان ۹۸ جا موندم. من اونجام و هنوز نتونستم فراموش کنم...

من وقتی قبول کردم کهmaybe in another life:

من وقتی مطمئن شدم خدا خیلی وقته اینجا رو ترک کرده و رفته.

پتو رو محکم تر دور خودم می پیچم و به سرما درود میفرستم و تف میندازم به تابستون و گرمای سگش.

کشورم تمام سال‌های جوانی مرا دزدیده بود و دیگر هیچ کشوری،‌ نمی‌توانست آن‌ را به من پس بدهد. • آصلی اردوغان

با او میتوانستم تمام قله های جهان را فتح کنم، اما حالا از پس بالا رفتن از یک تپه ی کوچک هم بر نمی‌آیم.