Sevgi, sözcüklerin ötesinde bir dildir. Kalbin titreşimiyle anlaşılır, gözlerde saklı duruluğuyla hissedilir. Gerçek niyet, bu dilin en saf hâlidir; gizlemez, kandırmaz, sahiplenmez… Sadece var olur. Birini sevdiğinde, o sevgide bir beklenti yoksa, işte orada Tanrısal bir

You can’t tame her, she’s a free spirit. She doesn’t fit in anywhere because she’s too multidimensional. She only needs Gods validation. She does what her intuition tells her to do. She goes where God guides her. She has a rich inner world and a sweet soul that was forged in fire

I love people who make others feel seen, heard, respected, supported, and loved. People with big hearts, open minds, and peaceful souls. The rare gems who make you feel deeply understood, give you complete freedom to be yourself, and make you feel beautiful just for being YOU

Geç kalmadın. Gerçekten… hiçbir şey için geç kalmadın. Hayat bazen yavaşlatır, bazen durdurur. Bu bir kayıp değil, yönünü yeniden hatırlaman için bir alan. Kader dediğin şey de sabit bir yazı değil. Bugün aldığın küçük bir karar bile, yönünü sessizce değiştirebilir. Ve belki

Yolundan saptığını sandığın anlarda bile
aslında yolun içinden geçiyordun. Bazen yönünü kaybetmiş gibi hissedersin…
ama bu, kaybolduğun anlamına gelmez. 
Sadece kendine biraz uzaktan bakman gereken bir yerdesindir. Çünkü yol dediğin şey, dışarıda bir rota değil. 
Yol, senin

Kendine yakınlığın , kaynağın kendisiyle olan bağındır. Geriye kalan her şey sana eşlik etmek ve geçmen gereken köprüler adına yoluna serpiştirilen yıldız tohumlarıdır.

Gelmek istediğin yeri düşünme , oraya gelmen için önüne çıkan basamaklara kendince eşlik et. Ruhun seni yönlendiriyor , güven bana.

Olduğun yerin senin için doğru olduğunu bilmek seni özgürleştirecek.

Başına ne gelirse gelsin…
kendini terk etmediğin sürece
her şeyin içinden geçebilirsin. Benim için güven de tam olarak buradan geliyor:
Ne yaşarsam yaşayım, kendimle orada kalabilmekten. Bazen çok acıtan bir şeyin içinde kalırsın.
Kaçmak istersin, anlamlandırmak istersin,

Senin özgürlüğünü elinden alan insanlar değil. Onlara verdiğin “içsel otorite”.

Bazen sevgiyle tamamen açıldığımızda, kırılganlığımızla orada durduğumuzda herkesin bunu taşıyabileceğini sanıyoruz. Ama gerçek şu ki… her kalp aynı derinliği taşıyacak yerde değil. Bu bir eksiklik değil, bir suç değil. Sadece kapasite meselesi. Sevgi vermek yanlış

Bazen insan, kendini korumak için yavaş yavaş geri çekilmek ister. Eskisi gibi hissetmemek… Eskisi kadar bağlanmamak… Hiçbir şeyin onu eskisi gibi etkilememesi… Bunu güç sanır. Ama bir yerde fark eder: Bu bir özgürlük değil… Bu, incinmemek için kurduğu sessiz bir mesafedir.

Geçmişin acı hatıraları, gelecek dediğin anın tekrarı olmak zorunda değil. Ama bunu değiştiren şey zaman değil. Unutmak hiç değil. Çoğu insan geçmişi geride bıraktığını sanır, oysa sadece üstünü örter. Aynı duygularla, aynı reflekslerle başka sahnelerde yaşamaya devam eder.

Hepimiz sevilmek istiyoruz. Ama belki de asıl sorulması gereken soru şu: Kendimle bir ilişki yaşıyor olsaydım, bu ilişki ne kadar sağlıklı olurdu? Kendime verdiğim sözleri tutuyor muyum, yoksa en küçük zorlanmada kendimi yarı yolda mı bırakıyorum? İhtiyacım olduğunda kendimin

İnsan çoğu zaman bir şeyi değil, o şeyin içinde yaşayacağını sandığı hissi ister. Bir hedef koyarsın. Ama aslında hedefin arkasındaki rahatlıktır, güvendir, özgürlüktür. Sorun burada başlıyor: Hayatının o hissi başlatmasını beklersin. “Şu olunca rahatlayacağım.” “Bunu alınca

Bir şey olmaya değil sadece kendin olmaya ihtiyacın var.

Kimileri Araf’ta hissediyor bu süreçte.. Çok yoğun enerjideki aktivasyonlar herkesin alanında aktifleşiyor. Kimisi kalbinde hissediyor akışı çok yoğun olarak. Ağrısal noktalarınız varsa çözülmeye başlayan enerjilerin sıkışıklığından olabilir yine de kendinize çok iyi bakın

Ses getirecek yarınlar için sesini bizzat kendin bulman gerekiyordu. Sessiz günler sana bunu hatırlatıyordu. Yazdan itibaren herkes adına daha otantik ve kalp merkezli ilişkilerin ve kendiliklerin dünyasına adım atmaya başlayacağız. Kimileri aşkta , kimileriyse kariyerinde

Geçmişi bırak , kendine var.

Bazen hayat aynı kapıyı yeniden çalar. Aynı hisler, aynı düşünceler, aynı iç sıkışmaları… İlk anda “neden yine?” diye sorarsın. Sanki hiç ilerlememişsin gibi gelir. Ama belki de mesele o kapının tekrar çalması değildir. Mesele, senin o kapıyı bu sefer nasıl açtığındır. Çünkü