Yavuz Bülent Bâkiler - Şaşırdım Kaldım İşte youtu.be/8gtKVLN-qdk YouTube aracılığıyla

“İnsanın kaderi bildikleriyle doğrudan doğruya ilintilidir. Bilmek, insanın tercihlerini daha iyi yapabilmesini sağlar...” Farabi ( var mısın ki yok olmaktan korkuyorsun?)

Sakın ha! Özür dilemeyin, Af etmeyin, Lütfen demeyin, Kibar olmayın, Mütevazi olmayın, Hatalarınızı kabullenmeyin, Sevmeyin, Saymayın, Neme lazım sonra adınızın önüne mahlukların en şereflisi olan “İNSAN” sıfatını eklerler gerek yok...

Şu dünyada Ölmemek diye bişey yok! ama şu gerçek ki öleceğini bilen tek canlı insan! O’da hiç ölmeyecek gibi yaşıyor… Ne diyor Düşünür; Telaşa gerek yok, öleceğiz…

Şu dünyada yapılan hiç bir “iyilik”cezasız kalmıyor…

Hayatını kaybetmiş binlere derinden üzülen, geride kalanlara koşup yürekten el uzatan bir coğrafyanın insanlarıyız biz… zamanla, sabırla, umudunu yitirmeden tekrar ayağa kalkacağız, tekrar eski güzel günlere döneceğiz! İnanın buna! Asla pes etmeyin!!! #deprem

AY’ın gerçekte kendine has aydınlık bir yüzü yoktur! gün geceye evrilirken ışığını GÜNEŞten alır. Yeni bir günün, yeni bir umudun, yeni bir doğuşun ayak izi misali…

"Bir amaca bağlanmayan ruh, yolunu kaybeder; çünkü her yerde olmak, hiçbir yerde olmamaktır." Montaigne, Denemeler

Cellât taşında başını satıra uzatan bir cellât ya da kendi ölüm fermanını taşıyan bir ulak, veya enkaz altında çığlığını duyuramayıp da ses vermekten henüz sağken vazgeçen kazazedenin ümitsizlik sükûnetinde. Yitirecek hiçbir şeyi kalmamış olanlara mahsus baş eğişle baş eğdim.

Bazen İnsanın yüreği; Bir dipsiz kuyudan daha derin! Bir çölden daha uçsuz bucaksız! Bir geceden daha karalık! Bir okyanustan daha engin! Bir cehennemden daha yakıcı! Bir dramdan daha içli! Bir denklemden daha karmaşık! Bir kıştan daha zemheri! Bir evrenden daha anlaşılmaz!

Bir evvelden geldik, Bir ezele yol alıyoruz… Ruh ile bedenin kesiştiği; Sınırlı bir zaman, Sınırlı bir mekan dilimindeyiz. Var olmak ile Yok olmak arasında bir yerde…

Utanma duygusunun yoksunluğundan olsa gerek, tüm dünyanın gözünün içine baka baka sahip olduğu gücün arsızlığıyla utanmadan etrafındaki herkese pervasızca saldıran insanlık düşmanı mahlukatın( devletin) suçuna susarak ortak olan her söz sahibi lider ve sözde medeni ülke isimini

İyi ki özü Taştan, topraktandır. Ruhu olsa bu şehrin can vermişti çoktan; Yaşayanın göz yumduğu, Çözüm üretmeye muktedir olanın sırtını döndüğü her yönüyle terk edilmişliğe mahkum edilmiş kadim bir şehrin en acınası devrine denk geldik. Çok şükür ki Herşeyimiz var; içinden

Kızıl ay tutulması

Yaşam, bakış açısının izdüşümüdür… dünyanın içinden bakınca karıncadan büyük, dışından bakınca sonsuzluğun içinde bir toz zerresiyiz… Kelebek ömrüyle ölümsüz, Evren zamanıyla bir nefeslik varlığız…

Ölmemek için hiç doğmamış olmak gerekirdi; fakat ruh bir kez bedenle buluştu mu, artık dönüş kapısı kapanır. Hayat, tek yönlü bir yol gibi bizi zamanın içinden geçirerek bilinmez bir sona doğru taşır. Her adımda biraz daha eksiliriz, biraz daha bırakırız ardımızda kendimizi.