Hayvanlara ettiğimiz zulümler üzerine; Karamazov Kardeşler, Dostoyevski.

“Vahşi hayvan” diye bir şey yok. Dünya üzerinde “vahşi” olan tek şey var “insan”. Bir de, hayvanları can bilen, insanın hayvanlara zülmu karşısında kan ağlayan, acı çeken bir azınlık var insan nesli içinde.

Köpeğin önüne, parçalaması için, zavallı hamile kediyi atıyor. Bir başkası topuklu ayakkabı ile kuzunun gözlerini oyuyor. Zevk için yapıyorlar. Bu insanlarla aynı toplum içinde yaşamak zorunda kalmak çok acı. Oturduğunuz yerde dişlerinizi sıkıyorsunuz. Ter basıyor 😔😔😔

Üzerinden frene basma zahmetine bile katlanmayan bir zalimin kullandığı araba geçmiş. Küçücük bedenin ezilmiş. Annenden yeni ayrılmıştın, kendi ayaklarının üzerine durmaya çalışıyordun muhtemelen. Keşke daha şanslı olsaydın kuzum. Seni kucaklayacak bir yuvada olsaydın. 😪

Kardeş kardeşten ayrıldı, aç da kaldılar, susuz da... Bir kış gecesi 86 bin Ahıska Türk’ü yük ve hayvan vagonlarıyla bilinmezliğe sürüldü. Binlercesi hayatını kaybetti. İnsanlık tarihinin kara lekesi #AhıskaSürgünü’nün acısı 77 yıldır taze… trthaber.com/haber/dunya/o-…

Okuduğum kitaplardaki hayali kahramanların yaşadıkları dönemin üzerinden uzun yıllar geçtiğini düşünüp, artık hepsinin ölmüş olduğunu hissetmenin hüznü. Oysa ne kadar da tutunmuşlardı hayatlarına. Sevmiş, acı çekmiş, yaralanmış ama hayatta kalmışlardı öykülerinde.

Henüz Delibal yiyen ayının görüntülerini paylaşıp üzerine bir espri yapmayan son 1 milyon kişi de paylaşım yapsın da bu konu gündemden kalksın artık.

#HavritaKAPATILSIN

Halkbank Spor Takımı sahaya #satinalmasahiplen afişi ile çıktı

Twitter'a ne zaman katıldığını hatırlıyor musun? Ben hatırlıyorum! #TwitterYıldönümüm