“ดาร์ควิงค์ๆ เจ้าว่างรึเปล่า” เขาเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มหน้าระรื่น D@RKW!NG

“เสียงแข็งเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ” เขาหัวเราขึ้นอย่างขบขัน ก่อนจะยื่นใบหน้าเข้าใกล้อีกฝ่าย “วันนี้เป็นวันเทศกาลสำคัญทีาจะมีการให้ของขวัญ ข้าเอง ก็อยากให้เจ้าบ้าง”

“ไว้ใจกันหน่อยสิ ข้าไม่เหมือนก่อนแล้วหรอกนะ”

Safe #TransformersOne

“ไม่ได้กลับมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย ยังมีใครอยู่รึเปล่านะ” “ฮัลโหลล?”

“พูดได้ดีนะ”

“อือฮึ๊ แต่อดีตหุ่นเหมืองตนนี้ได้ครอบครองสิ่งที่เจ้าทวินหานะ” เขาว่าตอบพร้อมด้วยรอยยิ้มขบขัน

“ข้าไม่เคยมองว่าตัวข้าสูงส่งเหนือใคร หือเทียบกับใครหรอก เซนทิเนล” เขาจับข้อมือของอีกฝ่ายไว้ แต่กนะนัเนก็ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่า "มันก็เป็นเพียงสิ่งที่เจ้าพยายามสร้างขึ้นเพิ่อปิดบังความน้อยเนื้อของตัวเจ้า ข้าเข้าใจ"

“อย่าฝืนเลยน่า เห็นๆกันอยู่” เขาถอนหายใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เรียกว่าไงดี มันไม่ได้ต่างจากที่เขาคิดเท่าไหร่นัก “เจ้าน่ะ อยากอยู่ยังจุดสูงสุด อยากได้รับการยอมรับจากทุกๆคน” “ข้ายอมรับเจ้า เซนทิเนล" "เจ้านั้นมีความสามารถ มีเสน่ห์ มีทุกสิ่งที่ข้าจำเป็นต้องมี แต่ข้าไม่มี”

“อืมม..นึกว่าเจ้าต้องการซะอีก” “แต่ข้าต้องการเจ้านะ ยังไงเสียข้าก็มาจากเหมือง จะให้ทำปกครองหรือบริหารก็ยังไม่ชำนาญ” “ข้าน่ะ อยากให้เจ้ามาอยู่เคียงข้าง”

“ถ้าฝันอยู่จริงข้าก็อยากให้เป็นจริงขึ้นมานะ” เขายิ้มขึ้นอีกครั้งก่อนจะผายมือมาด้านหน้า “อยู่กับข้าเถอะ นะ”

“เรื่องนั้นน่ะข้ารู้” “แต่ข้าไม่สนหรอก จะเป็นฝันร้ายที่แสนดีก็ได้นะ” “ข้าน่ะ ไม่ว่ายังไงก็อยากให้เจ้าอยู่ด้วยละ” เขาหัวเราะขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มกว้างที่มองดูใสซื่อไร้พิษภัย

“ให้โน้มน้าวเจ้าให้ได้เหรอ ยากจัง” เขาทำท่าครุ่นคิดไม่ตก แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังพูดออกมาด้วยน้ำเสียงระรื่น “แต่ว่า ถ้าจะให้ข้าโน้มน้าวเจ้า เจ้าก็ต้องมาอยู่กับข้าเสียก่อน” “ไม่อย่างนั้นแล้ว..ข้าจะ'โน้มน้าว'เจ้าได้ยังไงละ” เขาพูดพลางขยับกายเข้าใกล้ ฝ่ามือนั้นแตะสัมผัสยังอกอีกฝ่าย

เห็นดังนั้นรอยยิ้มแสนกลก็ผุดขึ้น ก่อนจะแปลเปลี่ยนเป็นยิ้มดังปกติ “เห็นทีข้าต้องพยายามหน่อยแล้วสิ” “ถึงจะ ไม่รู้ว่าจะเอาชนะท่านเซต้าได้มั้ยก็เถอะ” เขาทำสีหน้าไม่มั่นใจขึ้นมา พลางช้อนตามองขึ้นไม่ต่างจากลูกสุนัข

“นั่นสินะ..งั้น” สองมือนั้นยกขึ้นจับยัง2แก้มของเมคอายุมากกว่าตรงหน้า ก่อนจะเคลื่อนหน้าประทับรอยยังปากกล้าของอีกฝ่ายและละออก “ข้าขอติดสินบนไว้ก่อนละ~”

“ฮะๆ~ ข้าไปละ ยังมีงานต้องทำอยู่” “รวมถึง ที่ต้อง'โน้มน้าว'เจ้าด้วย อ้ะ แต่เจ้าก็ต้องช่วยงานข้านะ” รอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่เริงร่านั้นไม่เคยจางหายแม้แต่น้อย ซ้ำรอยยิ้มที่ใสซื่อ คราวนี้กลับเป็นรอยยิ้มที่เปลี่ยมไปด้วยเล่ห์ และออพติกส์ที่มากไปด้วยเสน่หา

“เมคอะไรทั้งสวยทั้งหล่อในตนเดียว เฮ้ออ ไม่ไหวๆ”

“เหมือนได้ยินเสียงใครกรี๊ด???”

gift for @guiltyslinky! participated in the MegOp | Valentine's Exchange - Submission Time #megop (1/5)