Cakra manggilingan.

Crah agawe bubrah.

Dhemit ora ndulit, setan ora doyan.

Dhuwur wekasane, endhek wiwitane.

Diobong gak kobong, disiram gak teles.

Diwehi ati, ngrogoh rempela.

Dumadining sira iku, lantaran anane bapa biyung ira.

Gupak pulut, ora mangan nangkane.

Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut, sing mitulungi lan endi sing nyilakani.

Gusti Alloh ora sare.

Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.

Ing donyo iki ono rong werno sing diarani bener, yokuwi bener mungguhi pengeran lan bener soko kang lagi kuwoso.

Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandhang kasangsaran, pujinen yen sira lagi nampa kanungrahaning Gusti.

Iro yudho, wicaksono.

Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani.

Jaman iku owah gingsir.

Kadang ira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe.

Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungke kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-walik ing jaman ora ngisin-isini.

Kakehan gludhug, kurang udan.

Kebo nusu gudel.