ଆୟୁ, କର୍ମ, ଧନ, ବିଦ୍ୟା ଓ ମୃତ୍ୟୁ - ଏହି ପାଞ୍ଚ ବିଷୟ ମାତୃ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଭୃଣରେ ପୂର୍ବଜନ୍ମ କର୍ମର ଫଳ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ସଂସ୍କାର ରୂପରେ ନବଜାତକ ଠାରେ ପର୍ଯ୍ୟବେସିତ ହୋଇଥାଏ |

କୋଇଲିର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ତାହାର ସୁମଧୁର ସ୍ଵର | କୁରୂପ ମଣିଷଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ବିଦ୍ୟା ଏବଂ ସାଧୁ ସନ୍ଥଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କ୍ଷମାଗୁଣ |

କୌଣସି ପରିସ୍ଥତିରେ ଯଦି ଏକ ପରିବାରର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ସେହି ପରିବାରର କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ହୁଏ; ତେବେ ଏହା ଅନ୍ୟାୟ ନୁହେଁ |

କୌଣସି ଗ୍ରାମରେ ଗୋଟିଏ ପରିବାର ପାଇଁ ଗ୍ରାମର କ୍ଷତି ହେଉଥିଲେ ସେହି ପରିବାରକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ |

ଦେଶକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ଗୋଟିଏ ବା ତତୋଧିକ ଗ୍ରାମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବ; କିନ୍ତୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସବୁକିଛି ତ୍ୟାଗ କରିବ |

ମୌନ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହ କେହି କଳି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ | ସଦା ସାବଧାନ ରହିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିପଦକୁ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ |

ରାବଣର ଅତି ଗର୍ବ ହେତୁ ଲଙ୍କା ଧ୍ଵଂସ ହେଲା | ଦୁର୍ଯୋଧନ ଅତି ମାନ କରିବାରୁ କୌରବ ଶତ ଭ୍ରାତା ନିହତ ହେଲେ | ଅତି ମାତ୍ରାରେ ଯେ କୌଣସି ବିଷୟ ବର୍ଜନୀୟ |

ସମର୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ବିଷୟ କଠିନ ନୁହେଁ | ବିଦ୍ଵାନ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ବିଦେଶ ନୁହେଁ | ମଧୁରଭାଷୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କେହି ପର ନୁହନ୍ତି |

ଧର୍ମ,ଅର୍ଥ,କାମ,ମୋକ୍ଷ-ଏହି ୪ ପୁରୁଷାର୍ଥରୁ ଯେ କୌଣସି ଏକ ପୁରୁଷାର୍ଥର ଯେ ଅଧିକାରୀ ହୋଇ ନପାରନ୍ତି,ସେ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମ ଧରି ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି |

ଯେଉଁଠାରେ ମୂର୍ଖଙ୍କୁ ଆଦର କରାଯାଏ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଧନସମ୍ପତ୍ତି ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ପତିପତ୍ନୀ ସୁଖଶାନ୍ତିରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ସାକ୍ଷାତ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବିରାଜନ୍ତି

ନିଜର ସନ୍ତାନ ପ୍ରତି ସଜାଗ ରହି ତାହାକୁ ଉତ୍ତମ ପରିବେଶରେ, ସତ୍ ଲୋକଙ୍କ ମେଳରେ ଲାଳନ ପାଳନ କଲେ ଶିଶୁ ବଡ ହୋଇ ଭବିଷ୍ୟତ ଜୀବନରେ ଉନ୍ନତି କରେ |

ଏହି ଦେହ ଯେତେଦିନ ସୁସ୍ଥ ରହିଥିବ, ମୃତ୍ୟୁ ଦୂରେଇଯିବ | ତେଣୁ ବଞ୍ଚିଥିବା ଯାଏ ନିଜର ତଥା ଅନ୍ୟର କଲ୍ୟାଣକାରୀ କର୍ମ କର | ମରିଗଲେ କଣ କିଛି କରିପାରିବ ?

କାମଧେନୁ ସ୍ଵରୂପ ବିଦ୍ୟା ଅସମୟରେ କାମରେ ଆସେ | ପ୍ରବାସ କାଳରେ ମାତାଙ୍କ ସଦୃଶ ଏହା ସକଳ ପ୍ରକାରେ ଯତ୍ନ ନିଏ | ବିଦ୍ୟା ଗୁପ୍ତଧନ ସ୍ଵରୂପ |

ସାଂସାରିକ ସମସ୍ୟାରେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କର ବିଶ୍ରାମର ସ୍ଥାନ ତିନିଗୋଟି; ଯଥା - ପତ୍ନୀ, ସନ୍ତାନ ତଥା ସଜ୍ଜନବୃନ୍ଦଙ୍କ ସହ ସଙ୍ଗତି |

ରାଜା ଥରେ ମାତ୍ର କୁହନ୍ତି (ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତି )| ପଣ୍ଡିତ ମାନେ ଥରେ ମାତ୍ର ଶିକ୍ଷା ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତି | କନ୍ୟାଦାନ ଥରେ ମାତ୍ର ହୋଇଥାଏ | ଏହି ତିନୋଟି ଥରେ ମାତ୍ର ହୁଏ |

ଏକାକୀ ଧ୍ୟାନ, ଦୁଇଜଣ ମିଳି ଅଧ୍ୟୟନ, ତିନିଜଣ ମିଳି ସଂଗୀତ ଚର୍ଚ୍ଚା, ଚାରିଜଣ ମିଶି ବିଦେଶ ଏବଂ ପାଞ୍ଚଜଣ ମିଶି ଚାଷ କରିବ; କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ବହୁତ ଲୋକ ଆବଶ୍ୟକ |

ଯେଉଁ ପତ୍ନୀଙ୍କର ହୃଦୟ ପବିତ୍ର, ଯେ ଗୃହକର୍ମରେ ନିପୁଣା, ପତିବ୍ରତା, ପତିଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦିନୀ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଆଦର୍ଶ ପତ୍ନୀ |

ଯେଉଁ ଧର୍ମ ମନରେ ଦୟାଭାବ ଉଦ୍ରେକ କରିପାରେ ନାହିଁ, ଯେଉଁ ଗୁରୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ, ଯେଉଁ ପତ୍ନୀ ସଦା କ୍ରୋଧାନ୍ଵିତ ହୋଇ ରୁହନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ସହାୟତା କରିବାକୁ ବିମୁଖ, ସେମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ |

କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ କେଉଁ ସମୟ ଉପଯୁକ୍ତ, କେଉଁ ମିତ୍ର ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ, କେଉଁ ଦେଶ ଏଥିପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, କେତେ ଆୟ ବ୍ୟୟ ହେବ, ମୁଁ କିଏ ଏବଂ ମୋର ଶକ୍ତି କେତେ, ଏହା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ବାରମ୍ବାର ଚିନ୍ତା କରିବ |

ମୂର୍ଖ ବ୍ୟକ୍ତିର ହୃଦୟ ଶୂନ୍ୟ ଅର୍ଥାତ କୌଣସି ବିଷୟରେ ତାହାର ଜ୍ଞାନ ନ ଥିବାରୁ ସେ କୌଣସି ପରିବେଶରେ ନିଜକୁ ଉପଯୋଗ କରି ନ ପାରିବାରୁ ନିଜକୁ ହୀନ ମନେକରେ |