بزن باران که دین را دام کردند شکار خلق و صید خام کردند!

تنها راه مبارزه با طاعون "شرافت" است!

سازگار بودن بیش از حد، تو رو بی ارزش میکنه ....!

دوستان واقعا باید چیکار کنیم ؟ من جوون ایرانی نه شغل دارم نه زندگی کردم نه درآمد دارم نه ازدواج کردم نه هیچ کوفت و زهرماری و نه میتونم مهاجرت کنم باید چیکار کنم چه خاکی بر سر بریزم

به زودی سیلی از جمعیت دهه هفتادی و هشتادی ها خواهیم داشت که به سرطان های مختلف و بدون پیشینه خانوادگی مبتلا خواهند شد. علت هم استرس و فشار روانی-عصبی مزمن در این سال‌ها.

خیلیامون الان اونجاییم که پابلو نرودا گفته: "خانه ام را مرتب کرده‌ام، حالا تنها چیزی که بهم ریخته است؛ منم." #کپی

دنبال سمت درست تاریخ هستید؟ کشتار آدم‌های عادی رو تقبیح کنید. مستقل از اینکه کجا، کی، واسه چی و توسط چه کسی کشته شدن.

فیلترشکنمون وصل شد و دیدم همونجوری که پیش‌بینی میکردیم عده‌ای کشتار مردم عادی و بمبارون دبستان و بیمارستان ایرانی رو هم توجیه میکنند و چه‌بسا واسش خوش‌حالند؛ البته که درک میکنیم رذالت حکومت مستبد، به بخشی از جامعه و اپوزیسیون اخته هم سر ریز میکنه ولی خب توجیهی برای رذالت وطن

الان مرگ رو نزدیک‌تر از همیشه حس می‌کنم. نمی‌دونم بمب بعدی روی خونه‌‌اس یا نه. من زندگی رو دوست داشتم و دارم. زمان طولانی‌ای نیست که حس می‌کنم زندگی رو دوست دارم. دوسش داشتم ولی توجه نمی‌کردم. لعنت به این سیستم که کار رو به این‌‌جا کشوند و انقدر زندگی رو بر ما تنگ و دشوار کرد.

من ایرانیان خارج‌نشین رو «مسئول» جنگ نمی‌دونم. اساسا آدم‌های عادی هر چقدر هم فعال، هرگز در شروع یا پایان هیچ جنگی عاملیت نداشتن. اما انکار کشته‌شدن غیرنظامیان و کودکان و یا بدتر از اون پذیرش کشته‌ها به عنوان «خسارات جانبی» رو رذیلت اخلاقی و نشانه عمق سیاهی درون می‌دونم.

دیشب تا دم صبح با صدای انفجار و لرزش شیشه در غرب تهران خوابیدیم و نهایت کارمون این بود که پتو رو بکشیم روی سرمون که در صورت خورد شدن شیشه‌ها روی صورتمون نریزه و امروز بعد دو روز دوباره فیلترشکنمون وصل شد تا جشن و شادی و بوسه‌های شما اوباش بر پرچم اسرائیل رو ببینیم. این جنگ یک هدف