An; hırslarımızla kirlettiğimiz, duyarsızlığımızla tükettiğimiz değerlerimizi diriltme,kalplerimizi aydınlatma,huzura erme anıdır. ”Sofrayı küçültme değil bilinci büyütme,mideyi değil iradeyi doyurma zamanıdır.” Kaybettiğimiz insanlık değerlerinin tekrar yeşermesi temennisiyle.

“21 Şubat Dünya Ana Dili Günü” nde dillere, kültürlere daha saygılı, daha özgür bir dünya özlemiyle…

Onca renk varken neden kara kara düşünür ki insan?

Birisi barışı başlatmalı, tıpkı savaşı başlattığı gibi! (Stefan Zweig) İnsanlar ölüyor, insanlık ölüyor, dünya seyrediyor… Bu zulüm durmalı, savaşa hayır! BARIŞ temennisiyle…

İslâm dünyasının yaşadığı bu zulmün, bu yıkımın, bu atılan topların, füzelerin, bu kıyametin uyandıramadığı müslümanı, Ramazan sahur topu, sahur davulu uyandırır mı hiç?

Nihayet cemre toprağa düştü, baharı müjdeledi. Bakalım, insanlık, sevgi ve barış cemresi yüreklere ne zaman düşecek? Ne zaman “insanlık” ortak paydamız olacak?

Emeğin, tutkunun, güçlü bir ruhun karşılığı, kıymet vermeye değer iki hece: ka-dın… Kadın gülüşlü bir dünya özlemiyle…

Eskilerin “yâr” dediğine şimdikiler “manita” diyor. Eskilerin “nâz” dediğine şimdikiler “trip” diyor. Eskilerin “sevda” dediğine şimdikiler “ilişki” diyor… Kim, kime ne derse desin, yeter ki sevgi eksilmesin!

Hayatın karmaşasında insan kalabilmek, hayatın her anını bir tuval gibi işlemek, daha az nefret etmek, daha çok sevmek… Değil mi ki “Kalp, sevmekten yorulmaz!”

Ortadoğu yanıyor, gidelim buralardan!

An; engelleri aşmanın, içimizdeki insana ulaşmanın anıdır. Hırslarımızla kirlettiğimiz, duyarsızlığımızla tükettiğimiz değerlerimizi diriltme, kalplerimizi aydınlatma, huzura erme zamanıdır. Kaybettiğimiz insanlık değerlerinin gönüllerimizde tekrar yeşermesi temennisiyle...

Yalnızlaşan, ayrışan, sevgi, barış, adalet ve huzurdan uzaklaşan günümüz insanının bayram vesilesiyle yeniden huzurla buluşması temennisiyle iyi bayramlar!

Bayram; Sıcacık bir gülümseme, Kısacık bir mesaj, Bir kucak sevgi, Hasret dolu bir kucaklaşmadır. Bayram; paylaşmaktır, dayanışmaktır. İyi bayramlar!

Bayramı hissedemeyenler, Bayrama sevinemeyenler, “Bayram, benim neyime!” diyenler, Haksızlık ve zulüm mağdurları, Gurbet mahkumları, Hastalar, yaşlılar, kimsesizler… Sizin de bayramınız kutlu olsun. İyi bayramlar!

Sahne ışıkları sönmesin, alkışlar dinmesin… “Dünya Tiyatrolar Günü” kutlu olsun! Tiyatrolu nice güzel günlere... (Sevgili öğrencilerim, sizlerle gurur duyuyorum, sanatla birlikteliğe devam.)

Milletvekili: “891 bebek ve çocuk, annesiyle cezaevinde.” Aile Bakanı: “Onlar, terörist çocukları bana ne!” Bu ibretlik hadise, insan haklarının savunulması adına büyük özveriyle görev yapan avukatların mesleki değerini vurgulayan bu anlamlı günü daha anlamlı kılmıyor mu?

“Bir kişiden ne olur ki?” Diyenlere…

Üniversite başvuruları gibi liselere başvuruları da uzatıldı. Görünen o ki beklenenin altında bir başvuru söz konusu. Bu noktada asıl sorulması gereken soru şu: Neden başvursunlar ki? egitimajansi.com/abbas-guclu/lg…

Sözün bittiği yerdeyiz! Ailede şiddet, sokakta, medyada, Meclis’te şiddet! TRT dahil dizilerde silah ve öldürme ne kadar da sıradanlaştı. Rüzgar ekiyoruz, fırtınadan başka ne beklenir? “Okullar, katliam ocağı değil ana kucağı” olmalıydı değil mi? Biz bu noktaya nasıl geldik?