' Yüzüme taktığım maske mi gerçek, yoksa altında saklı olan ve benim "ben" demekten çekinmediğim varlık mı? Herşey sahte. Gerçekten nasıl güldüğümü bile hatırlamıyorum. Yüzüm, gülüşüm, bakışlarım önceden tasarlanmış, dış dünyadan korunmak için bir kabuk gibi kullanıyorum onları.

' Kendimi dinlemeye, duymaya çalıştım saatlerce. Ama hiçbir şey. Tek bir ses bile gelmedi kulaklarıma. Ne yapmak istediğni bilmemek kadar acı verici bir şey daha yoktur. Ne istediğini bilememek insana verilmiş en yırtıcı işkence türlerindendir..

' Erkekler tuvaletine gidip aynada tiksintiyle yüzüme baktım. Bir şeyler biliyormuş gibi görünüyordum ama yalandı sahteydim. Ve insanın birden sahte olduğunu hissetmesinden daha kötü hiç bir şey yoktur dünyada, lavabolara, pisuvarlara baktım ve onlar gibi hissettim kendimi.

' Hayat kader kısmet işi, üzgü kalpte endişeydi. Gülmek muazzam birşeydi, bulmak istediğim neşeydi.

' Kendi kafamın içinde değilken iyiyim, gülüyorum. Ama kendimle baş başayken berbat bir haldeyim.. Kendi aklımla baş başa kalmaktan çok korkuyorum..

~

' Tesbihler koptu sahiller alt üst. Dünya dönmekten yorulmuş, kuşlar uçmaktan, yollar ezilmekten, aynı ben yani. Sigara bitmekten, umut tükenmekten, arabalar gitmekten, yorulduk cümleten. Biz gidelim artık, biz tükendik..

' İnsan yaşamı, yazgının ne garip bir cilvesidir! Koşullar değişince, değişik duygular çıkıyor! Bugün sevdiğimizden ertesi gün nefret ediyor, bugün aradığımızdan, ertesi gün kaçıyor, bugün istediğimizden ertesi gün korkuyoruz!

' Her şeyden iğreniyorum. Yolda üzerine bastığım her taştan, karşıma çıkan insanlardan, içinde yaşadığım odadan bu dünyadan nefret ediyorum.

' Nefret ettiğim bir şey daha varsa, oda insanların kendinizi berbat hissettiğinizi bildikleri halde neşeyle hatırınızı sorup "iyiyim" demenizi beklemeleridir..

' Gördüm insanların rezilliğini. Maskelerin saklayamaz benden altındaki sinsiliğini. Yüzlerinden belli sahte dostlarımın kalplerinin kiri. Gözümün içine bakıp yalan desin bitanesi..

' Hiç kimse bilmez ne var şu gönlümde, sormadılar ömrümde. Ne dün ne bugünlerimde..

' Vurmak istedim yerleri göğe, bitik başlarken her yeni güne..

' Bazen susmak gerekiyormuş, bazen bomboş bakmak gerekiyormuş hayatın yalanlarına. Anlamaya çalışmak saçmalık! Anlamadan yaşamak gerekiyormuş. Ama bazen unutmak gerekiyormuş, unutulma pahasına. Zaman değilmiş gideni getiren, aslında zamanmış var olanı götüren.

' Tutkuyu yitirmiş arzuyu unutmuş gibiyim. Kendime fazla dönüğüm. Kendi kişiliğim benim için bir yük haline geldi. Kaçmak, uzaklara gitmek, unutmak istiyorum..

' Sinir olduğum herşeyi, herkesi yakacağım. Satılığa çıkmış ruhlardan var hızımla kaçacağım. Belki bedenimden cayacağım.

" Kimdim ki ben senin gözünde? Yüzlercesi arasından sadece birisi, sonrasız sürüp giden bir zincirde tek bir serüven halkası."

' Varlığı büyük boşlukları dolduracak mahiyette değildi, fakat yokluğu müthişti.

' Tüm düzen, hayatlarının şu ya da bu döneminde çevrelerinin onlara veremediği şeyleri arayan insanlar için kurulmuştur.

𝐃ü𝐧𝐲𝐚 ö𝐲𝐥𝐞 𝐚𝐥ç𝐚𝐤 𝐢ğ𝐫𝐞𝐧ç 𝐨𝐫𝐨𝐬𝐩𝐮𝐥𝐚𝐫𝐥𝐚 𝐝𝐨𝐥𝐮 𝐤𝐢, 𝐡𝐞𝐦 𝐛𝐮 𝐨𝐫𝐨𝐬𝐩𝐮𝐥𝐚𝐫 ö𝐲𝐥𝐞 𝐛𝐢𝐫 𝐨𝐫𝐨𝐬𝐩𝐮 𝐤𝐢 𝐢ğ𝐫𝐞𝐧𝐦𝐞𝐤𝐭𝐞𝐧 𝐠𝐞𝐛𝐞𝐫𝐢𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦 𝐤𝐮𝐬𝐮𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦.