"Ulan biz ne yaşıyoruz hakikaten ya?" sorgulamasının 432673748. kez tekrarı gibi bir gün

Millet Van yazdım Muş yazdım diye ağlarken dhy atamasıyla batıda kalmışlar. Kim ne derse desin en gerçek atama 109.dhy'ydi. Mağdurlarına selam olsun.

Yandık mı nolduk onu bile anlayamıyoruz artık

Boş kafayla denizi seyretmek... Şu an ihtimali olsa ömrümden verirdim bunun için

Mümkünse bana iyi misin diye sormayın ağlamamı durduramıyorum çünkü çok fazla ağladığım için

Sen kas ağrılarından yatamazken, başkalarının dertlerine koşmak zorunda bırakıldığında anlıyorsun bu ülkedeki değerini

Yaşamı anlamlandırmak için çabalarken, ölüm geliyor ve bu çabanın bomboş olduğunu hatırlatıp gidiyor. Dünya cidden boştur lo

Daha fazla ağlamamak için kirpik lifting yapmak..

Enfeksiyon serviste büründüğüm kişilik

Başkaları: Asistanlık sonrası akademik kariyer yaparsın vs. Benim hayallerdeki kariyer hedefi;

Her gün bizim mesai;

Hastaların benden beklediği min performans;

Zaten artık en büyük hayalim, hastaneye hasta olarak gelmek...

Sen beni her halde sevdin Ben seni heralde sevdim ahh

"Yalnız mıyız yoksa kimsesiz mi?" sorgulamasının en ağır geçtiĝi o imtihan dönemi de zamanı gelince unutulur mu ?

Tam ders çalışacağım saatte insta reelslerinin komikliği yüzünden akademiksel anlamda gelişemiyorum