Günlük tutan bir çocuktum, yazmadığım günler için günlüğümden özür dileyip beni affetmesini isterdim.

Hangi bahaneyle gelirim şehrine Kesişmezse yollarımız?

Kendimden eksilip Kendime tutunuyorum..

Tanıdığın yüzlerin ve bildiğin bi şehrin yabancısı olmak 🚬

Dağıldım sanki hiç toplanmamak üzere..

Üst üste giydiğim çorapların fayda etmediği kış sezonuna giriş yapıyorum allahım büyüksün

Bu ait olamama alışamama hissini çanta gibi taşıyorum yanımda…

Eskici özlendim karşim 🥲

Varmak, yol almaktan zor. Hatırlamak,unutmaktan Kabullenmek daha zor savaşmaktan Ne susmak kolay avaz avaz bağırmaktan Ne alışmak kolay hiç yaşanılmamış saymaktan Kolay değil …

Sağlıklı insan sürekli iyi hissetmez. Izdırap varsa acı çeker, haksızlığa öfkelenir, suç varsa hesap sorar. Terapiyle yatıştırılmaz sahici duygular. Duyarsızlaşmak kapitalizmin patolojisidir.

Dünyalarımız her gün biraz daha uzaklaşır birbirinden Terk edilmeye yüz tutan anlar, anılar var Parklarda sevinci ölü çocuk gibi gülümsemelerin. Kayboluyor… Gidiyosun … Evinden ya da şehrinden değil benden, hiç uğramadığın sokaklarımdan… Öylece geçip gidiyorsun

Mükemmel değilim Bazen aptalca şeyler söylüyorum Gülmemem gerektiğinde gülüyorum Biraz deliyim ve muhtemelen değişmeyeceğim Beni sev ya da sevme Ama bir söz vereceğim Eğer seni seversem Bunu tüm kalbimle yaparım.

Yıllardır uğramadığın kahvenin kapısında girip “beni hatırladınız mı?” demek gibi Sarılın bana, döndüm 🫂

Hatırlamanın kıymeti yoktur bazen onlar unuttu sanarlar.

"Amanhã vou sair para correr com meu cachorro às 6 da manhã" Meu cachorro e eu às 10 da manhã: