گاهی فکر می‌کنم زندگی من بین سه جغرافیا تکه‌تکه شده؛ نه کاملاً متعلق به یکی، نه رها از دیگری. در ایران به دنیا آمدم، جایی که اولین خاطراتم شکل گرفت، اما همیشه یک غیر نامرئی بودم. حتی وقتی می‌خندیدم، یک خط نازک بین من و دیگران وجود داشت.

love yourself and know your worth.

#حافظ

Reza Pahlavi’s recent language about “Afghanistani and Pakistani terrorists” was not just irresponsible- it drew on a long & ugly history of treating Afghanistanis as disposable, suspect & less deserving of dignity in Iran. Even if he did not literally say “all Afghanistanis,”

Exposing a global ‘online rape academy’ that is teaching men how to abuse women and evade detection cnn.com/interactive/20…

London really is just an absolute dream during Wisteria 🪻

Cherry Blossom in London, UK 🇬🇧

Wow

- Persian Poetic Line

Every day the blanket comes off its a new pose 😂

بودا در نیویورک —— بودا در نیویورک؛ بامیان، در کاسه‌ی چشمانش. دستی بر زمین، دستی به آسمان. شهر، با هزار پنجره‌ی بی‌خواب، به او خیره می‌نگرد؛ اما شاید کم‌تر بیننده‌ای به این بیاندیشد که این پیکرِ خاموش، از دلِ کوه‌های بامیان به نیویورک آواره شده تا غربت خاک و انسان را روایت کند.

سال 2024 میدانستم که در سایت ناسا میشه همچین چیزی درست کرد. نکته: این عکس توسط یک دوست درست شده الان جاج نکنید که چرا به خودت نوشتی I love you :)))

چه شد که مرا فراموش کردی؟ —— ۱). آدمی دشمن را بیرون از خود می‌جوید: در نگاه دیگران، در شکست‌ها، در خیانت‌ها و درهایی که پشت سرش بسته شده‌اند. اما روزی، در اتاقی نیمه‌تاریک، وقتی با خود صادق می‌شود، درمی‌یابد دشمن همان کسی بوده که هر صبح در آینه به او نگاه می‌کرده است: خودش.

This is capitalism.