Najiba Rafiei (@n_rafiei) 's Twitter Profile
Najiba Rafiei

@n_rafiei

MSc Student @UCL. فرزند صلصال و شهمامه

ID: 1260341201477255168

calendar_today12-05-2020 22:49:00

3,3K Tweet

1,1K Followers

320 Following

ریحان هستم (@raihan13253934) 's Twitter Profile Photo

گاهی فکر می‌کنم زندگی من بین سه جغرافیا تکه‌تکه شده؛ نه کاملاً متعلق به یکی، نه رها از دیگری. در ایران به دنیا آمدم، جایی که اولین خاطراتم شکل گرفت، اما همیشه یک غیر نامرئی بودم. حتی وقتی می‌خندیدم، یک خط نازک بین من و دیگران وجود داشت.

Homira (@thehomira) 's Twitter Profile Photo

Reza Pahlavi’s recent language about “Afghanistani and Pakistani terrorists” was not just irresponsible- it drew on a long & ugly history of treating Afghanistanis as disposable, suspect & less deserving of dignity in Iran. Even if he did not literally say “all Afghanistanis,”

Najiba Rafiei (@n_rafiei) 's Twitter Profile Photo

Exposing a global ‘online rape academy’ that is teaching men how to abuse women and evade detection cnn.com/interactive/20…

asadbuda (@asadbuda) 's Twitter Profile Photo

بودا در نیویورک —— بودا در نیویورک؛ بامیان، در کاسه‌ی چشمانش. دستی بر زمین، دستی به آسمان. شهر، با هزار پنجره‌ی بی‌خواب، به او خیره می‌نگرد؛ اما شاید کم‌تر بیننده‌ای به این بیاندیشد که این پیکرِ خاموش، از دلِ کوه‌های بامیان به نیویورک آواره شده تا غربت خاک و انسان را روایت کند.

بودا در نیویورک
——
بودا در نیویورک؛ بامیان، در کاسه‌ی چشمانش. دستی بر زمین، دستی به آسمان. شهر، با هزار پنجره‌ی بی‌خواب، به او خیره می‌نگرد؛ اما شاید کم‌تر بیننده‌ای به این بیاندیشد که این پیکرِ خاموش، از دلِ کوه‌های بامیان به نیویورک آواره شده تا غربت خاک و  انسان را روایت کند.
Najiba Rafiei (@n_rafiei) 's Twitter Profile Photo

سال 2024 میدانستم که در سایت ناسا میشه همچین چیزی درست کرد. نکته: این عکس توسط یک دوست درست شده الان جاج نکنید که چرا به خودت نوشتی I love you :)))

سال 2024 میدانستم که در سایت ناسا میشه همچین چیزی درست کرد. 
نکته: این عکس توسط یک دوست درست شده الان جاج نکنید که چرا به خودت نوشتی 
I love you :)))
asadbuda (@asadbuda) 's Twitter Profile Photo

چه شد که مرا فراموش کردی؟ —— ۱). آدمی دشمن را بیرون از خود می‌جوید: در نگاه دیگران، در شکست‌ها، در خیانت‌ها و درهایی که پشت سرش بسته شده‌اند. اما روزی، در اتاقی نیمه‌تاریک، وقتی با خود صادق می‌شود، درمی‌یابد دشمن همان کسی بوده که هر صبح در آینه به او نگاه می‌کرده است: خودش.