Ona defalarca böyle davranmaması gerektiğini anlattın ama o hep aynıydı, seni yaralayacak şekilde davranmaya devam etti. Sen de sonunda kendini korumayı seçtin.

"Insanın içindeki beklentiyi bitirmesi de bir vedadir.

bir gün, çok güzel bir hikayenin içinde, göğsün genişlemiş, yüzün çiçeklenmiş olarak.

Sana değer veren insan, kendini asla seni kaybedecek duruma sokmaz.

ben o kapıyı kırmadan, dökmeden sessizce kapatıp çıktım. sen neyi kaybettiğini çok sonra anlayacaksın.

"Sen hiç gecenin bir yarısında uyanıp kalbine 'öl artık' dedin mi?"

Devran döner, her şey değişir, sabırla bekle.

Bir insana değer vermek, özen göstermek, onun kıymetini bilmek de bir kültürdür. Bunun bir eğitimi yoktur, kitaplarda da yazmaz zaten. Bunun yolu insan olmaktan geçer.

dışarıya hiçbir şey yokmuş gibi davranırken içinde kopan sessiz fırtına..

İhtiyaç duyduğun şekilde seni sevmeyenleri affet. Sonra da o sevgiyi yanlış yerde aradığın için kendini affet!

sanmak duygusu o kadar kötü bir his ki.. öyle olduğunu sanıyorsun, umutlanıyorsun, mutlu oluyorsun. sonra bi bakıyorsun aslında öyle değilmiş, herşey senin hayallerinden ve kuruntularından ibaretmiş...

Zihnim yorgun, uykum düzensiz ve kalbim yalnız. 'İyiyim' desem de içimdeki sessiz çığlıklar dinmiyor; sadece anlatamayacak kadar doluyum ve susuyorum."

Ben üzülünce çok üzülüyorum, kimseyle de paylaşamıyorum şimdi yatayım sabaha bir şeyim kalmaz diyorum ve sabaha çok şey kalıyor.

olsun demek de zor artık

arkasindan geldigimden o kadar emindi ki bir kez donup bakmamisti orda miyim diye

Sen heryerden dönülür sanıyordun, çünkü benden emindin; ben senden hiçbir zaman emin olamayacağımı anladığım o akşam dönebileceğin bütün yolları yaktım.

Benim kendime ettiğimi yedi cihan bir araya gelse edemez içiniz rahat etsin beni ben mahvettim çok şey anlatırdım da bir anlamı kalmadı ama elbet bununda bir sonu olacak.