`` Having escaped from a life of humiliation and deception, Anne finally realizes her power and gains a true sense of security from her small toy shop. This time, she vows to reclaim what she deserves. `` ✎ Anne Lester ✎ Toy Merchant

⠀ " ข- ขอบคุณครับ .. " ยื่นมือทั้งสองรับขนมปังชิ้นที่ถูกส่งมาให้ มันถูกส่งมาทั้งก้อนไม่ได้แบ่งส่วนเอาไว้สำหรับชายตรงหน้า เมื่อเห็นดังนั้นจึงได้เอ่ยปากถามกลับ " แล้ว .. ของคุณล่ะ? " ⠀

⠀ " ซ—ซี.. ลองปา? " พยายามออกเสียงตาม ...แต่เหมือนไม่ใช่อย่างที่อีกฝ่ายพูดไว้เลย เชอร์นินยกมือขึ้นปรามก่อนจะส่ายหัวให้เชิงปฏิเสธ ขืนเยอะกว่านี้จากที่กินพออิ่มคงทานเหลือทิ้งเป็นแน่ " ดูเป็นของขายซะด้วย ... ได้ขนาดนี้ก็พอใจแล้วล่ะครับ " 🥹 ⠀

⠀ ไม่เอ่ยอะไรต่อ เพียงแค่หักขนมปังในมือออกเป็นสอง ดูไม่เท่ากันเพียงเล็กน้อยแต่กลับเลือกอันที่ดูน่าจะมีขนาดยาวกว่าส่งให้ " หากคุณไม่รังเกียจ .. ม-มานั่งทานด้วยกัน " ไม่เพียงว่าเปล่า กระเถิบให้มีพื้นที่พอให้อีกฝ่ายได้หย่อนตัวลงพักข้างๆ ⠀

⠀ นั่งกอดเข่าเหม่อมองพื้นหญ้า ⠀

⠀ ม-มีอะไรเหรอ? ...เห็นยืนจ้องกันน่ะ ⠀

⠀ . . . ลุกขึ้นยืนก่อนเดินไปหา ⠀

⠀ กะพริบตาปริบๆ มองสปาเก็ตตี้ในหม้อ ก่อนจะชี้ที่ตัวเอง ให้เขาเหรอ? ท-ทั้งหมดนี่น่ะ.. ⠀

⠀ นั่งลงตรงเก้าอี้ไม้ เตรียมรอรับจานสปาเก็ตตี้จากอีกฝ่าย 🍴 ⠀

⠀ กลืนน้ำลายดังอึก ไม่รอช้าใช้ส้อมเงินม้วนเส้นสปาเก็ตตี้เข้าด้วยกันก่อนนำมันเข้าปาก เคี้ยวแก้มตุ่ย เพียงคำเดียวทำเอาดวงตาประกายลุกวาวด้วยความสุข อร่อย✨ ⠀

⠀ ? ? ? ชะงัก ทั้งตัวหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าตนควรรู้สึกสับสนหรือตกใจตรงหน้าก่อนดี ทำไมถึงทำแบบนั้นกันล่ะ?? ตนทำตัวไม่ถูกได้แต่ลุกพรวดออกมาจากตรงนั้น ถอยห่างด้วยความระแวง ⠀

⠀ เอ้ะ.. อ่า เอ่อ💦 รู้สึกผิดยังไงไม่รู้แฮะ . . . สุดท้ายยอมเดินไปหา หย่อนตัวลงข้างๆ แล้วเอื้อมดึงหม้อที่ครอบอยู่ออกให้ ⠀

⠀ นั่งกอดเข่าเหม่อมองพื้นหญ้า ส่วนหัวปูดแดงคล้ายก้อนลูกท้อ ⠀

⠀ สะดุ้งตัวโหยงด้วยความเย็น ก่อนจะเงยขึ้นมอง .. ข- ขอบคุณนะ ถึงจะมาเป็นก้อนจนเส้นผมเริ่มเปียกไปบ้างก็เถอะ ถอดถุงมือหนังใส่ก้อนน้ำแข็งเอาไว้ นำมันกลับไปประคบลงบนก้อนปูดบวมดังเดิม ⠀

ᅠᅠ ⠀⠀ปลายนิ้วแหลม ⠀⠀ไล้ตามกรอบหน้า ⠀⠀แลหยุดลงตรงฝาแก้ม ⠀⠀จุดที่เคยเป็นบาดแผลขนาดเล็ก ⠀⠀ถึงแผลนั้นจะโดนสมานกลับเป็นผิวเนื้อเกลี้ยงเกลา กระนั้นก็ยังรู้สึกคุกรุ่นบริเวณดังกล่าวมิจาง ᅠᅠ

⠀ พยักหน้า มุมปากยกยิ้มบาง อื้อ พอแล้วล่ะ, ขอบคุณอีกครั้งนะ! ล้วงกระเป๋าหยิบบางอย่างแล้วยื่นส่งให้ ลูกกวาดน่ะ แทนคำขอบคุณล่ะ 🍬 ⠀

⠀ เชอร์นินส่ายหัว ดันหมวกเหล็กนั้นกลับไป แค่น้ำแข็งกับสปาเก็ตตี้ก็เพียงพอแล้วล่ะ ..ลูกกวาดที่ให้ไปยังไม่เทียบเท่าได้เลย ⠀

⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀.. จับปูไม่ทัน โดนแย่งอีกแล้ว ⠀⠀⠀⠀

⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀พยักหน้ารับว่าเข้าใจ แต่พอสายตาเหลือบไปเห็นผู้คนที่ยกชูเจ้าปูด้วยความภาคภูมิ ⠀⠀⠀⠀ตนก็กลับมาไหล่ตกปากคว่ำอีกครั้ง ⠀⠀⠀⠀😭 ⠀⠀⠀⠀

⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀เมื่อก้มมองเจ้าปูในมือ ดวงตาก็ประกายลุกวาวทันที มุมปากคว่ำพลันเป็นหงายแสดงถึงความดีใจที่ได้มันมา ⠀⠀⠀⠀ดีใจ .. ขอบคุณมากๆ เลย ⠀⠀⠀⠀ยกขึ้นชูสูงเหนือหัว เป็นตาเขาบ้างอวดโชว์เจ้าปูที่ได้มา ⠀⠀⠀⠀🦀 ⠀⠀⠀⠀