Parfüm jesti, “eski düşman” havasını hafifletmiş gibi duruyor. Ortam keyifli, #Şara mutlu, #Şeybani heyecanlı. #Trump ise kameralar önünde Şara’ya yönelttiği “kaç eşin var” esprisi ile diplomatik nezaket sınırını aşıyor. Bu onun için önemli mi, hayır. Sahne her zaman onun🤷‍♀️

Noem, Trump’ın dilini iyi çözmüş ki övgüyü bile onun tarzıyla yapmış. #Trump’ın hemen her konuda kullandığı ‘Ben olmasam çok daha kötü olurdu’ anlatısıyla birebir uyumlu:)

Toplumun ihtiyacına dokunan ve onun hikayesine dahil olabilecek şekilde konuşan siyasetçiler, toplumda daha sağlam bir karşılık buluyor. Alkış ya da etkileşim almaya odaklananlar ise çoğu zaman onu da alamıyor. Sözlerinin etkisi geçici bir duygu yükseltmenin ötesine geçemiyor.

Dış söylem ile iç söylemi zaman zaman karıştırıyoruz. Eğer TV programı değilse konuşma yarım kesildiğinde yapılacak tek şey sakin kalmaktır. O an yaşanan durum bir aksaklık da olabilir kasıt da. Hangisi olduğu anlaşılsa bile gereği uygun zeminde yapılır. Sert ya da duygusal

TDK tarafından halk oylamasıyla belirlenen 2025 yılının kelimesi/kavramı “dijital vicdan” oldu 🗳️ Yaklaşık 300 bin kişinin katıldığı oylama süreci sonunda kavram birinci seçildi 📱 Dijital vicdan, dijital çağda vicdanın sorumluluk ve eylemden uzaklaşıp yalnızca bir “tıklama”ya

Dünyadaki her krizde Türkiye’nin en öne geçip yüksek perdeden tepki vermesini beklemek doğru bir beklenti değil. Devlet aklı; ülkenin çıkarını, riskleri ve olası sonuçları birlikte değerlendirir, buna göre konuşur.

Siyaset sahnesinde imajınızı, bulunduğunuz ortamdaki detayları fark edip nasıl yönettiğiniz belirler. Duruşunuz, diğer aktörlerden farklı bir kalem ya da aksesuar tercihiniz veya bir bakış… Liste uzar. Temsil ve eşitlik mesajını kelimelerle veremediğinizde bunlar verir.

Abbas Arakçi’nin konuşmasındaki minnettarlık çok şey anlatıyor. Dünyanın gerçekten Türkiye’ye ihtiyacı var. Bugün dünyada olup biteni doğru okuyup gerilimi yönetebilen, tarafları aynı masaya yaklaştırabilen bu ölçekte ülke neredeyse kalmadı. #ABD #İran

Basının soru alınmadan hızlıca gönderildiği toplantılar oluyor. Ama lider basın toplantılarında, ekibin bu şekilde fiziken devreye girip basını dışarı aldığı canlı yayın örneği yok sanırım. Biraz daha yavaş çıksalar kim bilir nasıl bir muamele görecekler.

Toplum bazı anlarda kendisi yerine sert tepki veren siyasetçileri seviyor ama asıl güçlü bağı, ne söylediğini bilenlerle kuruyor. Çünkü sorumluluk makamları her koşulda ölçülü konuşmayı gerektiriyor. Krizler bir şekilde geçiyor, geriye söylediğiniz sözler kalıyor. 📌Önce üslup.

Canlı yayında cevap verilemeyecek sorular vardır. “Türkiye’nin nükleer silaha sahip olması gerekir mi?” sorusu da bunlardan biri. Hem söylem dengesi hem de siyasi/diplomatik hassasiyetler açısından riskli bir konu. Gazeteci yine de sorabilir mi? Gazetecilik açısından sorabilir.

Toplumsal aidiyet bilincinin zayıflığı ve propagandayla yönlendirilebilen genç zihinler kadar tehlikeli bir şey yok. #ABD ve #İsrail, #İran’a saldırıyor, İranlı bazı gençler bunu kutluyor. Bombalar henüz evlerine gelmediği için durumu fark etmiyorlar bile.

Çatışma ortamında “haber” ve “iddia” birbirine karışıyor. Bilinen haber sayfaları dahi olsa her paylaşılana hemen inanmamak lazım. Şu an Hamaney üzerinden psikolojik savaş veriliyor resmen. Herkes kendi tarafına moral üstünlüğü sağlamaya çalışıyor. #ABD #İran #İsrail

İletişimde kontrollü belirsizlik üretimi diye bir yöntem var. Doğru kullanılırsa iç ve dış kamuoyunu aynı anda yönetme imkanı verir liderlere. Trump bundan besleniyor. Ama adı üstünde kontrollü belirsizlik. Ve Trump o dozu çoktan aştı. Dünya liderleri farkında ama müttefikleri

Trump’ın yüksek doz öngörülemezliği nedeniyle dünyada yaşananlar karşısında net pozisyon alacak ülke neredeyse kalmadı. Herkes aşırı temkinli olmak durumunda kalıyor. Bu kadar stratejik muğlaklık dünya için fazla.