ولی واقعا یه نَه ِ بزرگ به اکسی که سیریشه.

سرما را بر نمیتابم؛ کاش دست کم کمی لباس داشتم.

چهرمو نگاه نکنید غلط اندازه؛ من دغدغم اینه امتحان دینی یکشنبه رو از محسنی بالاتر شم.

اگه جایی دیدی من تو چشات زل زدم بخاطر این نیست که عاشقتم یا چیزی، فقط دارم سعی میکنم بفهمم کی بودی😩

ازونجایی که طبق معمول قراره این ولنتاینم سینگل باشم از الان به اطرافیانم هشدار میدم شوآف کادوهایی که گرفتید و پیشم نکنید چون میرم به ماماناتون میگم تا دلم خنک شه❤️💔

شد شد، نشد ازین توییتای حاضری برا فلان تومن منو بزنی میزارم

«از چه زاری میکنی زین سان، دل گفتمت او یار نیست، تو خودت گوش ندادی به کسی جز به همان یار نما»

کاش میتونستم خودم برای خودم پول دربیارم:(

دوستان این مشکلِ درامای خیالی و احمقانه ساختن و چطور میشه درمان کرد؟ دارم عقلمو از دست میدم رسما

کاش تو رابطه آخریم یکی با پشت دست میخوابوند تو صورتم تا اینقدر ساده و بی سیاست نباشم و نذارم ازم استفاده بشه

منکه مووآن کردم ولی خاک تو سرت هوا به این خوبی هدر رفت

فیزیک و واقعا نمیتانم

یه هم کلاسی داشتم که خیلی خوشحال و پرانرژی بودو پیش مامانش تو سالن کار میکرد و دستش تو جیب خودش بود. هرچند خودش یبار گفت با اینکه میخنده خیلی درد داره همیشه این حس‌و داشتم که خیلی خوشبخته. دیروز باباش تو ملأ عام کشتش! امروز خاکسپاریش بود:) دلم براش تنگ میشه و درس بزرگی هم گرفتم…

بشدت بین فرهنگیان و طراحی لباس(رشته خودم) و حسابداری(یا حالا مدیریت مالی این چیزا) موندم. کسی پیشنهادی نداره؟😫