Bir suskunluk, bazen binlerce kelimenin yükünü taşır…

Benim gelene git, gidene kal deme gibi bir huyum yok..

Bu güneşi kim kızdırdı.

İnsan her zaman yalnızdır, kalabalıklar sadece bir senaryo.

İnsan Kaderiyle, Kaderinden Kaçmak İçin Saptığı Yolda Karşılaşır.

Bizimde var tabi acemi yanlarımız. Bu dünyanın menfaat çarkını çeviremiyoruz mesela.

Anlaşılmak mümkün değilse, susmak tercihten çok, zorunluluktur...

Öyle bir zarardayız ki, neresinden dönsek kâr etmez.

Yüzler, yüreklere hiç benzemiyor...

Sahip olduğun yarayı başkasına sikayet etme. Yara, sahibinden başkasına acı vermez.

Sürekli “Kusur” bulanlar arasında “Huzur” bulunmaz...

Hiç doğru değildin ama hiç yanlış da gelmedin..

Kaçan kovalanır devri bitti değer veren değer görür.

Hayat bir insanın doğru davranmasını bekleyecek kadar uzun değil. "istese yapardı" de ve geç..

İnsanın içindeki beklentiyi bitirmesi de bir vedadır..

Bu saatten sonra göz göze geliriz ancak. Fazlasını "SEN" öldürdün..

Hatası olmasada kaybeder insan. Bazen çok sevmekten, bazen çok değer vermekten, en çokta iyi niyetinden..

Seni de senin gibiler sevecek ama sandığın gibi değil, hakettiğin gibi.

Dünya bir imtihandır. Felek insanı elekten geçirir. Kimi arlanıp gül olur, kimi harlanıp kül olur.

Olacak olan hersey olur, onada kader diyorlar…