از آن شراب که از چشم‌هات مانده به یاد به من زیاد بده رها کن آن موها را دوباره در دلِ باد مرا به باد بده نگاه می‌کنم و غیر تو نمی‌بینم که در میانِ تنی دلم هوای تو را کرده است و غمگینم اگرچه پیشِ منی نگاه کن وسطِ گریه کردن و گِله‌ها دو چشمِ مستم را تو در کنار منی پشتِ مرز و فاصله

ترسم که اشک در غم ما پرده‌در شود...

در زندگى ام ردِ پاى مُرده اى جوان بيقرارى ميكند.

چه کسی پیروز جنگ است؟ نمی‌دانم عزیزم، نمی‌دانم چه کسی پیروز است اما بی‌شک کسانی که جوانی را باخته‌اند، ماییم. • کیمیا رجبی

بزرگترین جنایت این سرزمین، عادی شدن رنج است. - صادق هدایت

آلبر کامو: "کم‌کم دارم متقاعد می‌شوم که این دنیا، جهنم سیاره دیگری است ...!"

سخت گذشت…

تو هم از حد درازی ای شب اندوه! کوته شو • وحشی بافقی

منو به باغ ببر تا تنفّست بکنم نذار مثل گل زینتی، خراب بشم نذار زل بزنم تا ابد به سقف اتاق منو بدزد! نذار ذرّه‌ذرّه آب بشم #مهدی_موسوی

چه غمناک بوده است پرنده‌ای که در وقت مرگ پَر های جوان داشت...

«آدم‌های خوب رنج بیشتری می‌کشند چون از رنج دیگران هم رنج می‌برند. من نمی‌دانم آدم خوبی هستم یا نه ولی این را می‌دانم که بیشتر از سهمم رنج می‌برم.» - نه فرشته، نه قدیس؛ ایوان کلیما، فارسیِ حشمت کامرانی.

Pulp Fiction art. 🎨

از خواب می‌پرم از گریه‌ی زیاد از یک پرنده که خود را به باد داد... #مهدی_موسوی