Bir öyle bir böyle davranan insanlardan yoruldum artık. Çabalamaktan yoruldum artık.

Bir gün yüzüm gülmeyecek mi bari ya gülmeye hasret kaldım resmen.

Keşke herkes ilk tanıdığımız gibi kalsa.

Sevilmediğim ve değer görmediğim yerde durmam.

Yeter gerçekten yeter artık ne kadar saçma insanlar ile uğraşıyorum ya. Yani bıktırdınız beni artık yeter yani.

Ben böyle büyük bir depremle ikinci defa karsilasiyorum 1. Bingöl depremi 2. Diyarbakır. Herkese büyük geçmiş olsun.

Bu süreçte her türlü o kadar etkilendim ki artık bir şey yapacak gücüm yok.

Mutluluk artık çok uzak bana.

10 yıl sonraki ben o çok istediğin hayatı kendi emeklerinle elde etmiş ol. Birinden yardım almadan başar, özellikle bir erkekten çünkü sen tek başına çok güçlüsün.

Yakın erkek arkadaş terörü diye bir şey var boşta kalınca sana sarıyorlar 😂

Tam mutlu oldum diyorum sonra daha beter dibe çöküyorum 😔

O kadar yalnızım ki 2 gündür WhatsApp a girmediğimi izledim videoda farkettim 😂

Bir kaç eski fotoya denk geldim gözlerimin içi ne güzel gülüyor ne kadar neşeli görünüyorum öyle şimdiki fotolarda ise zorla bir tebessüm ve gözlerimdeki donuk bakış.

Bu sıcaklarda insan nasıl bayılıyor gerçekten diye merak ederken bayılmadan hemen önce kardeşim beni tutunca anladım. İnsan bu sıcakta gerçekten bayılabiliyormuş 😅😅

Düzelsin diye uğraşmaktansa çatır çatır insan sildiğim o evredeyim.

Yazmasını istediğim kişi hariç istemediğim herkes yazdı. Yazsanaaa artık beni kimler ile muhattap ediyorsun ya 😅

Sarılmaya ihtiyacım var, son zamanlarda her şey gerçekten çok ağır gelmeye başladı.

Üniversiteye başlayayım dedim pandemi çıktı. Bitirdim 77 ile ile kapatan bölüm 83 ile kapattı. 2. Üniversite okudum 74 ile kapatan bölüm 81 ile kapattı. Ekonomik kriz çıktı. Kpss çalışayım dedim kamuda tasarruf devri geldi. Evren bana okuma mı diyor anlamadım.

Hiç bir zaman gönlümün alınmamasının verdiği hüzün.

Benim hiç gönlüm alınmadı hep kendi kendime bir köşede birilerini affettim 😔