「ขอบคุณสำหรับการต้อนรับของท่านนะเจ้าคะ 〜 ! หากมีเวลาว่างมาทักทายได้เสมอเลยนะ ♡」

「หย๋า . . . อันตรายจังเลยนะเจ้าคะมาสเตอร์ซัง , หากโดนเผาด้วยไฟแห่งความรักนั้นแล้วคงมิกล้าไปพบท่านอย่างแน่นอนค่ะ . . . เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะ . . . เหมือนจักเห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ ณ ที่นี้ด้วยนะเจ้าคะ ?」

「นามของดิฉันคือ ทามาโมะ โนะ มาเอะ เจ้าค่ะคุณหนู , หากแต่สตรีผู้นั้นมิใช่ . . . ดิฉันเจ้าค่ะ」

「ขอขอบคุณสำหรับคำกล่าวต้อนรับของท่านนะคะมาสเตอร์คุง , จากนี้ดิฉันจักคอยทำหน้าที่ ศรี • ภรร • ยา ที่ดีของท่านเองค่ะ ♡♪ ฮุฮุ . . . ฝากเนื้อฝากตัวด้วย • นะ • คะ」

「กอดหางของดิฉันก็ได้นะคะ ! มาสเตอร์ซัง , หางของดิฉันอุ่นมากๆเลยนะเจ้าคะ」

มิโกะจิ้งจอก ปรา • กฏ • กาย ตามคำเรียกร้องของมาสเตอร์ซัง 「มิก๊ง ♡」

「ใกล้เที่ยงสวัสดิ์นะเจ้าคะ มาสเตอร์ซัง ~ หากต้องการจักทานอาหารฝีมือ ศรี • ภรร • ยา ผู้นี้ อย่าได้ลังเลที่จักกล่าวขอเลยเจ้าค่ะ ดิฉันยินดีทำให้ท่านทานได้ตลอดนะเจ้าคะ ตลอดไป แล ตลอดชีวิตเลยล่ะเจ้าค่ะ ♡」

「อาเร๊ะ ! , ยุครุ่งเรืองสมัยเฮอันรึอย่างไรเจ้าคะ—-? มินึกว่าจักมีคนรู้จักเยอะเช่นนี้เลยเจ้าค่ะ . . . 」 มิโกะจิ้งจอก—-ประเมินสถานการณ์และคู่แข่งแต่ละคน

หากอยากที่จักถูกรัก , ย่อมต้องยอมรับที่จักถูกเกลียดเช่นกัน ชีวิตดั่งมนุษย์ผู้หนึ่งของมิโกะจิ้งจอกผู้นี้มิได้ประสบความสำเร็จมากมายนัก สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้จากประสบการณ์เช่นนั้น—-คือ ‘มิมีผู้ใดรักเรา มากกว่าเรารักตนเอง’ 　　　จนได้มาพบกับท่าน ‘มาสเตอร์ซัง’

「ไฮ่ไฮ่ ~ ทามาโมะปรากฏกายเจ้าค่ะ มาสเตอร์ซังระวังสุขภาพด้วยนะคะ . . . แล้วก็เรื่องโรคภัยต่างๆ」