Benim doğduğum topraklarda eskiden kurt, koyunla oynardı.

Küm bilir kaç yıl geçti, aynı karanlıklara aynı dileklerle bulunuşumuzun üstünden.

Gemi batınca, okyanusun canı yanar mi diyor 3 yaşındaki yiğenim. Bu masumiyeti biz kaç yaşında kaybettik?

Neydi bu, en güzel çağlarımızda büyüme isteğimiz? Sonra pişman olup çocukluğumuzu özlemek içinmiydi.

Kaybedeceğini bile bile neden mücadele ediyorsun dedi! Öleceğini bile bile yaşadığını unutmuştu o an. Bozmadım.

Hangi karanlık, hangi çaresizlik korkuttuysa sizleri beyniniz bir açıklama getirdi bu olanlara. Ve en iyi açıklayana kandınız.

Hayat sana hep ayrı ayrı yolar sunar sen doğru yolda kal gerisini akışına bırak.

Sende artık herkes gibisin. Ne benimsin nede umrumda olan birinin. Sende artık çok sıradansın ne dünümde mazin ne bugunumde izin kaldı.