" แค่ก― อุก.. ให้ตายสิ 💨 " ในวันนี้ไมนัสสำลักน้ำมารอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้แล้ว เธอถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบาแล้วค่อยๆวางขวดน้ำส่วนตัวลง นี่เป็นวันที่สามแล้วที่เธอป่วยเป็นไข้หวัด " สติไม่อยู่กับตัวเลย " " เบื่อตัวเองจัง ทั้งขี้เกียจทั้งขี้โรค 💨💨 "

" อุ.. ตั้ง 193 " กุมคางประมวลผล " ถ้าได้คุยด้วยฉันต้องเงยจนคอหักแน่ๆ ฮ่าๆ― "

" จำใครไม่ค่อยได้จริงๆ ด้วยล่ะ " " ฉันไร้เพื่อนขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย 💦 "

" สะดุ้งตื่นตอนกลางคืนตลอดเลย บางทีผีในห้องอาจจะจ้องฉันอยู่ก็ได้ "

" ..... " ยกมือขึ้นขยี้ตาที่มีขอบแดงก่ำของตนเองไปมาหวังจะลดความพร่าเลือนและความปวดออกไปบ้าง แต่ดูท่าว่ามันจะหนักกว่าเก่า ร้องไห้จนปวดตาไปหมด " อือ.. ฮึก อ๊า― หยุดร้องสักที ! "

" คิดถึงจังเลย " " แต่เขาไม่ได้คิดถึงฉันหรอก เอ― บางทีอาจจะลืมฉันไปแล้ว " หัวเราะ..

" เป็นคนก็ทำได้นะคะ " ผายมือไปทางดินในสวน

" ขอให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี.. "

" การจากลาเป็นอะไรที่น่าเศร้าจริงๆ " " สักวันฉันก็คงต้องจากไปแบบนั้นด้วยสินะ.. ยากที่จะทำใจนะคะ "

" ร้อนสุดๆในโลก ! "

" เอาเป็นว่า ลาก่อนนะคะ "

มีเรื่องสนุกสนานกันน่าดูเลยนะคะ ´･ᴗ･`

ไอเหี้ยกวนตีนสัส555555555555555555555555555555555

’ ไว้เจอกันนะคะ ’ ― ☕