خایه حتی اگه تو ثریا هم باشه ایرانی راهی برای مالیدنش پیدا میکنه.

قهوه جز کالای لوکسه؟ شوخیه دیگه؟

مگر اینکه چای نجاتم دهد.

قلبم داره از این همه غم و بی‌پناهی پاره میشه.

درد انقدر بزرگه واقعا نمیدونم برای کی گریه کنم هر چقدر اسکرول میکنم تموم نمیشه، تکراری نمیشه، بازم هست.

قلم را در مرکب فرو بردم و بر کاغذ آوردم، از آن خون بر صفحه جاری شد. پوستِ کاغذ شکافت؛ خونِ هزار کس در هر سطر می‌جوشید. -بهرام بیضایی؛ طومار شیخ شرزین

صحبت از پژمردن یک برگ نیست. وای! جنگل را بیابان می‌کنند. دست خون‌آلود را در پیش چشم خلق پنهان می‌کنند! هیچ حیوانی به حیوانی نمی‌دارد روا آنچه این نامردمان با جان انسان می‌کنند.

وای کصمادرتون چقدر زبون نفهمید.

عقلمو دارم از دست میدم این چه زندگیه که داریم میکنم😭

life update:

تقریباً هر چی خوندم و دیدم هیچ‌چیزی بهم نداد؟هیچ اتفاقی نیفتاد؟درس میشه برای جوامع؟ شوخیه دیگه؟ طرف چند تا پادکست پر کرده حس تاریخ‌نگار و خر دانا به خودش گرفته، تازه اون‌هم با سوگیری شخصی و غلط تاریخی. کصکش تخم حروم.

چه مادرقحبه‌هایی!

۴۸ روزه که وضعیت رو فقط میشه توی یه جمله خلاصه کرد: غم اگر به کوه گویم بگریزد و بریزد که دگر بدین گرانی نتوان کشید باری...

نيكوتين داره نميكوتينه.

توی این لحظه و توی این نقطه‌ای که وایسادم انگار همه داره برام تموم میشه.

حس می‌کنم دارم از هم می‌پاشم.. همش تو خودمم. به یه روزنه کوچیک، یه نور، یه نفس تازه، یه چیزی نیاز دارم.

مرگ بر خانه‌ی دل من نشسته است، بی آنکه جانم را تسخیر کند.

مثل اینکه جدی جدی زدن.