روزی مرگ را به آغوش خواهم کشید؛ آرام و بی‌صدا، گویی که هرگز نبوده‌ام.

خوشحالم امسال داره به پایان می‌رسه؛ درسی که امسال بهم داد این بود که گاهی نمی‌رسی، هر چقدر هم تلاش کنی و به هر دری بزنی نمی‌رسی و باید کنار بیای و ادامه بدی.

انقدر امسال گوه بود اصلا سه تا پیپری که چاپ کردم به چشمم نیومد، ولی خب دست آورد مناسبی بود توی این منجلاب.

سال نوی همتون مبارک باشه، امیدوارم امسال براتون "error 404 not found" رقم نخوره.

نوبهار آمد و شد باز دل من دیوونه، گل پونه نعنا پونه

هر سری سکانس‌هایی از فیلم مشق شب کیارستمی رو توی اکسپلور می‌بینم، به طرز عجیبی احساسی می‌شم.

تو می‌تونی شهرام شب‌پره هم خیلی خوبه.

دو بار بخاطر این سبک آدم‌ها بی‌دلیل جریمه شدم. واقعا بی‌شعوری بعضیا تمومی نداره.

با مامان بمرانی گوش دادیم و باهاش خوندیم "تو خیلی دوری"، زندگی چیزی جز این حس‌های خوب نیست.

بنده فقط میتونم در ژانر فطریه در فوریه شرکت کنم

متاسفانه اگر نخوام ببخشم هم فراموش می‌کنم.

داوری مقالات به علایق جدیدم اضافه شده. نمی‌دونم یه حس باحالی داره برام.

رفتن مولر از بایرن‌مونیخ واقعا برام ناراحت کنندست، فکر نمی‌کردم انقدر ناراحت بشم.

من با دیدن عکسش سکته‌ی ناقص زدم.

از داریوش به داریوش تبهکار زندگی این روزا پایینه.

هی این مقاله رو تکمیل می‌کنم هی دیتای جدید اضافه میشه، دیگر نمت.

توپاک یه اینترو داره من هر وقت گوش می‌کنم قلبم می‌لرزه.

ماما آی گات شات

سال‌ها پیش که بچه‌تر بودم، فیلم "کسی از گربه‌های ایرانی خبر نداره" رو از بی‌بی‌سی دیدم، الان یهو یادش افتادم چه فیلم جالبی بود. اینکه آخرش سروش هیچکس می‌خوند هم خیلی اون موقع منو متعجب می‌کرد.

امروز به طرز اتفاقی با علیرضا منصوریان یک جا نشستیم و راجع به اینکه اولین بار با کریم باقری چجوری پیتزا خوردن صحبت کردیم. خیلی اتفاق عجیب و جالبی بود.