and the tears come streaming down your face when you lose something you can't replace Fix You music.youtube.com/watch?v=Oncu0b… YouTube Music yas bitmiyor sadece boyut değiştiriyor ve bu şarkı sanki benim saçlarımı okşuyor

Ben burçlara inanmıyorum fakat birinden duyduklarım aklımı başımdan aldı Şöyle düşünüyordum: Güneş sisteminde olan bitenlerin bir insanın karakterini yada kaderini etkilemesi? Çok saçma. Sonra tersini savunan bir kızla tanıştım. Bana kuantum fiziğini anlattı Sohbetimiz

Majör depresyondaki kişinin haberinin bu şekilde yapılması, tırnaklarına kadar gösterilmesi hangi gazetecilik etiğine uygun anlayamıyorum. Biri bunu bana akademik çalışma diye getirse, kafasına atardım. İznini almak yeterli değil. Savunmasız kişilerin rızası yetmez.

Bu gözler daha neler görecek neler okuyacak 🥲🥲

Bu tek bir olayın meselesi değil; genel tablo, özellikle pek çok üniversitede artık aynı: Sistem izin verdiği için, kapısından dahi giremeyecekleri fakültelere rahatlıkla yerleşiyorlar. Ve herkesin az çok payı olacak şekilde, bir şekilde mezun oluveriyorlar. (Bu arada konu

Doktor gelir hastasının verilerini paylaşır, dalga geçer. Avukat salondan video çeker, müvekkiliyle dalga geçer. Gazeteci, hasta çocuğu alır millete malzeme eder. Siz bu mesleklere nasıl geliyosunuz, sizin yaptığınız yapacağınız işe sıçayım, hiç mi utanmanız yok, azcık etik yaa.

İnsanın belki de en zayıf, en korkak, en panik, en istismara açık olduğu an hasta olduğu an. Doktorun ve ilacın merhametinde olduğu an. Yeri geliyor dışkımızın rengini ve kıvamını anlatmak zorundayız, yeri geliyor akan kokan çürüyen ağrıyan mahrem yerlerimizi, utanç verici

Hocam şuna inanın ki gerçekten yoğun profesyoneller tam da bu şekilde davranıyorlar. Mesleki hayatımda hiç şaştığını görmedim. Kim bomboş ve üstüne yoğunum pozu satıyor imkansız ki dönsün bizim ülkede. Muhteşem bir indikatör aslında bu!

arkadaşına kırıldıktan sonra onun da aynı senin gibi düzen kurmaya çalışan,hayaller kuran, bazen yanlış konuşan/davranan, bağ kurmaya çalışan normal bir insan olduğunu hatırlamak.bu yüzden küsemiyorum kimseye. insanız hata yapıyoruz saçmalıyoruz boş konuşuyoruz, normal ve insanca

Hiçbirimiz “neden yaşadığımızı” bilerek doğmuyoruz. Hayat bize gerekçe vermiyor, biz zamanla buluyoruz. Yaşamın anlamı diye bir paket yok , ama “bir neden daha” her zaman var. Küçük, saçma, bazen sadece bir anlık neden

Arzun sana ait mi, yoksa başkasından ödünç mü aldın?

Bir hafta önce rüyamda görsem inanmazdım şu sıralar olanlara. Varoluşsal kriz + yas modundan ‘plot twist’le çıkan karakter oldum resmen. Evren cast’i değiştirip beni yeniden doğuruyor, ben de şaşkın şaşkın kabul ediyorum :)

Uzun zaman sonra ailemle, doğduğum şehirde bu kadar izole olmak da iyi geldi… resmen ilk kez dinleniyorum.

Farkındalığın kendine şiddete dönüştüğü o an take me back to the start

Yüksek öğretim sistemi, devasa kaynak yutan dipsiz bir kuyu gibi… 487 milyarın nereye gittiğini mi merak ediyorsunuz?: -Haftanın çok büyük bir bölümünü ders vermeden, araştırma yapmadan; yılın önemli bir bölümünü ise tatillerle geçiren öğretim üyelerine, -Bulundukları şehrin

“Adam fizik bölümü okuyor. Fizik bölümünün geçerliliği 20 sene önce bitti. Dershanede ücretli öğretmenlik dışında hiçbir işe yaramıyor. Onda da maaşlar maksimum 50–60 bin bandında” demiş bir yarı aydın-cahil . Bunların özgüveni ülkemizin sorunu

Travma Sonrası Büyüme diye bir şey varsa onu en güzel Erdoğan (Özmen) Hoca’yı alıntılayarak tarif edebiliriz ancak: “İnsanın en çaresiz, en muhtaç, en güçsüz, en zavallı, en yalnız hissettiği zamanda, tam da böyle hissettiği için belki de, en iyi, en cömert, en merhametli haliyle

Çok doğru