Birileri gelir, birileri gider. Fikirler değişir. Hatalar yapılır, hatalar tekrarlanır. Dosdoğru yaşanmaz ki yaşam. En az birkaç kez başa dönülür.

Bugün ise Galeano’nun tabiriyle, “Van Gogh, ona yemek vermeyecek restoranların duvarlarını, onu akıl hastanesine kapatacak doktorların muayenehanelerini ve onu hapse tıktıracak avukatların ofislerini süslüyor.”

bana göre gece yarısı kum plajda dans etmek gibi yumuşak bi his olmalı zafer

Hayatımın şarkısı hangisi bilmiyorum ama bir plaktan dinlediğim kesin.

Uyudum ve uyandım. Her şey aynı. Kızarmış ekmeğime bu sefer böğürtlen reçeli süreceğim. [ Lefevre Leumacen / Christian Krohg ]

Dakikalar içerisinde her şey değişebilir. Ya da yirmi sene boyunca yaprak kıpırdamaz.

Benim hayatıma ara vermem lazım on gün kadar falan hiç uyanmadan uyusam herhalde toparlarım.

bana ait, içinde sadece benim olduğum küçük bir dünya kurmak gibi rafine bir isteğim var tabi hayat müsaade ederse

bazı şeylere zamanım yok bazı şeylerin bende artık zamanı hiç yok çok geç kavramı bana her şeyi çöpe attırdı

İki dakika öncesi iki yıl sonrasından daha uzak.

kabullen çünkü dünyayı üç tur da dönsen başladığın yere dönemezmişsin. yanıldın.

swan lake

sanırım bu dünya hep aynı akşamüstüne çıkıyor.

kalabalık eğlenceli bir ortamda çalan şarkıyla aniden yaşanan flashback

son 6 yaz günü. şöyle bi bakarsak hiçbi şey olmadı diyebiliriz rahatlıkla.

Dün gibi hatırladığım bi an var üzerinden 5 sene geçmiş

artik sadece bu hayatı bir sekilde güzel yasamakla ilgileniyorum

canın cok sıkkınken soguk havada rüzgarı suratına yiye yiye yaptıgın yürüyüs

Bir şeylerin üzerinden bir hafta ne çabuk geçiyor ve bir yıl.