Saçma sapan bir rüya gibiydi bu yaşadıklarım.

İnsanların çoğu yaşanmamış bir hayattan ölüyor.

Yolda olmayı seviyorum ama yola girmeyi beceremiyorum.

Hayata sadece artıların eklenip eksilerin çıkarılmasıyla huzura ulaşmak mümkün değildir.

Dünya zaten yeterince bilmeceyle dolu değil mi, en basit olan şeyleri de bilmece haline getirmeye ne gerek var?

nasıl bir çağa geldik böyle ya, biraz yavaşlayıp nefesleneyim desen hemen geride kalıyorsun ve ömrün yetişmeye çalışmakla geçiyor.

Bencil, yumurtasını pişirmek için komşusunun evini yakar.

Ölüm kavranacak bir şey değildir,onu ancak kabullenirsin.

Sıklıkla oturup hasret çekerim

Umutsuzluk günahtır.

Kişinin söyleyecek bir şarkısı varsa dinleyici aramaz; bilir ki söz menzile girerse çölde dahi bir dinleyeni çıkacaktır.

Hayatım boyunca çok kötü şiirler yazdım. Ama en kötü olanı,henüz yazmamış olduğumdur.

Okulda insanın asıl öğrenmesi istenen, anlatılan dersler değil ders anlatılırken susulması gerektiğidir.

Kendinizde arayın, kendinizde bulacağınızı göreceksiniz.

Düşünmemin önüne geçebilsem,hiç de fena olmayacak. Düşünceler her şeyden daha tatsız.

Aramak bulmaya bağlıdır ama bulmak aramaya bağlı değildir.

Ağaçlar ormanın görülmesine engel olmakta

Hayat ölmekle bitmiş olsa bir şey anlaşılmazdı.

Bu ülkede herkes doktor ya da profesördür

Zaten yaşam; daha iyi bir yaşam umduğumuz ve daha iyi bir yaşam için dua ettiğimiz olaylar silsilesinden başka nedir?