Her kitabı/dergiyi eline aldığında önce kokluyor. Bu çocuk oldu, darısı diğerine.

Ödev yapıyoruz. Mor renkli nesneler var. Bu ne, lale (menekşe), bu ne, kelebek, bu ne, boya, bu ne, sancar(pancar)…

Bit kadar ama kendi müzik zevki var. Gökhan Türkmen-Aşk açtırıp onla uyutmamı istiyor, pişpiş açtığımda kalkıp “I ıhh” deyip geri yatıyor. Akabinde çalan “Durum Leyla”ya da okey ama “Güneş” çalarsa yine kalkıp “I ıhh” diyor. Sonuç olarak uyumuyor ama olsun. Hayal falan kuruyordur

“Balamir bak, beyaz saç” dedim, “Evet gördüm, yaşlanıyorsun değil mi?” dedi kaygıyla. Gözünden geçti o kaygı bulutu, gördüm. “Ah evet ben yaşlı bir nene olacağım sonra sen de yetişkin olup baba olacaksın ben de senin çocuklarını seveceğim” deyip gıdıkladım, geçti. Kalbim çocuk

Yürüyüşe çıkmamak için olay çıkarttı. E evde de tek kalamaz. Kalk biz de evde Leslie yapacağız diye açtım 30 dklığını. “Sen bunları tanıyor musun, sporcuları tanıyor musun, liderlerini tanıyor musun” diye beni darladı, hepsine hayır dedim. “Hamileyken açıyordun ama” dedi. Alaka 0

cokkk sevdigim bir arkadasim vardi kendisi birkac yil once maalesef vefat etti ona fatiha okusaniz olur mu obur dunyaya birden fatiha gitsin de sasirsin istiyorum

Minnak oğlum sesleri taklit etmeye başladı. Tabi neyi tekrar edip neyi tekrar etmeyeceğine kendi karar veriyor. Bugün “seni çok seviyorum” deyişimi tekrar etmeye karar vermiş. Mehmet de duydu. Delirmedim ama delireyazdım on aylık oğlum “seni çok seviyorum” deyince

Acaba ne ne diye düşünüp duruyordum: Benim küçük oğlanda küçük köpek siniri var. Gecenin yarımında uykuya verdiği oyun molasında elinden kahve fincanını aldım diye bana öyle bir carladı, bağırdı ve bağırırken kızardı ki… Çıkarttığı tüm sesler “hev hev” gibi geldi ve aydınlandım.

Çocukların ikisi de dokuzdan önce uyudu. Eskiden akıllıydım, buna sevinirdim. Şimdi bilgeyim, sabahın beşinde hortlayacaklarını, kalkıp bakmamak için Mehmet’le düello yapmam gerektiğini, gece yarısı uyanıp oyun oynamak isteyebileceklerini falan hepsini biliyorum.

Balamir sinirlendikçe Tardu’ya “Mavi gözlü şeytan” diyor.

Geçen sene bugünlerde karnımda benle işe gelip çalıştığını düşününce, karşımda ağzını şapırdatarak kuru fasulye-pilav yediğini görmek çok tuhaf geliyor.

O penguen annesinden ya altını değiştirecek ya tırnağını kesecek ya da burnunu temizleyecek diye kaçıyor gidişindeki gayretten belli. Şurup da içirecek olabilir. Nerede görsem tanırım o tipi. Yakalama, fizana kadar kaçar o inanmışlıkla

Yapanın sadece elinin göründüğü bir tatlı tarifi videosu izliyordum, geldi. “Bu kadın naapıyo annee” diye sordu. “Nereden biliyorsun kadın olduğunu belki erkektir” dedim. “Ee bunun parmaklarında hiç tüy yoook, kadın işte, elleri de minicik” dedi nasıl anlamadığıma şaşarak.

Arkadaşlar siz ChatGPT’ye kendi işinizle ilgili sorular mı soruyorsunuz işlerinizi nereden biliyor? Yüzümü de bilmiyormuş, fotoğrafımı istedi.

Bugün hikayelerde paso arkadaşlarımın eşleriyle yazın çektirdikleri fotoğrafları görüyordum. Hepsi yazlık. Akım falan mı var diye düşündüm önce bir. Sonradan sevgililer günü olduğunu hatırlayınca bir anlam kazandı ama neden herkes yazdan kalma fotoğraf paylaşıyor o kısmı hala yok

Bugün Balamir evde don atlet gezmek istedi. Sıcakmış. Biz de “Peki ama ya deprem olursa? Giyinmeni bekleyemeyiz ve seni böyle çıkartmak zorunda kalırız dışarıda üşürsün” dedik ortak bir refleksle. Göz devirerek “Üff annee böyle korkarak yaşayamazsınız” dedi. Beş buçuk yaşında.