yetişeceğiz. kacirdigimiz hic bi sey yok. neyse yasanan yasanmasi gereken de oydu

erkek ablalari bilir ki bu hicbi sey degil

dozunda bencillik enayilikten iyidir

arkadaslar ben artik cok yoruldum her goruse saygi duyamicam cok sacma gorusleriniz var

fark ettim ki ben alisveris degil online alisveris bagimlisiymisim magazada ampute gibi dolaniyom onlineda panter gibiyim

yetişkinlik o kadar zor bir şey ki verimsiz geçen bir gün, sana başarısızlık gibi hissettirebiliyor.

bugün çok sinirliyim kimse benimle muhattap olmasın hasım oluruz

bugün ben ve sigara eve dönüyoruz çakmak yine başaramadı maalesef

hayattaki en büyük önceliğim eve gidip uzanmak. her anı bu anı yaşamak için yaşıyorum. her şey bu arzumun yanında bir yan öğe olarak kalıyor.

hic new york'taki dairemin yangın merdivenine minder atarak sarap ve muzik esliginde kitap okuyamadim yani genc kizligimi yasayamadim

yemek hazır BEN YEMİCEM

Kocam bana internette gördüğü tarifleri atıp şirin şirin “çok zor değilse müsait bir zamanda yapabilir misin?” diyor… Oğlum senin için ayı boğarım ayı tiramisu topu mu yapamayacağım?

seni italyanın ara sokaklarında fotoğrafımı çektikten sonra bu nasıl açı çekeceğin fotoğrafın amk diye azarlamak istiyorum

dunya benim etrafimda donmuyorsa bile genis viraj aliyor kardesim

ilişkileri zaten geçtik de benim arkadaşlık bağlarına olan inancım da gitti ya hepsi yüzeysel aileden devam

muhendis olacagima civciv olsaydim keske

hayat o kadar ciddileşti ki fotograf çekilmeyi biraktim

belki bi yarası vardı adı intikamdı