“Şimdi bazı şeyleri suskunlukla geçiştireceğim…”

gizli bahçenizde açan çiçekler vardı, gecelerde ve yalnız. vermeye az buldunuz yahut vakit olmadı behçet necatigil

Eşek.

''Her şey sonsuz bir çember ve sürekli kendini tekrar ediyor. Eğer İsa dünyaya dönseydi, onu yeniden çarmıha gererlerdi.'' 🎬 Andrei Tarkovsky / Andrei Rublev (1966)

"bir kitapta okumuştum. çevresinde yaşayan insanların anlattıklarından dolayı çürüyen ağaçlar gördüm diyordu. inanırım."

•𝗦𝗲𝗻𝘀𝘂𝘂𝗺 𝘁𝘂𝗼𝗿𝘂𝗺 𝗵𝗼𝗻𝗼𝗿𝗲𝗺 𝘀𝘂𝗽𝗲𝗿𝗮𝗿𝗲 𝗱𝗲𝗯𝗲𝘀. “Kendine olan saygın duygularından daha güçlü olmak zorunda..”

Bir insanın kendisine yapacağı en büyük kötülük, kapasitesine denk olmayan insan ve ortamlarla vakit geçirmektir. Buradaki kapasite CV, statü veya gelir değil; zihinsel uyum, karşılıklı hoşgörü ve ahlaki derinliktir. Bu konularda seçici olmazsanız, kendinizi heba edersiniz.

"İnsan, yüreğinde bir boşluk ile dünyaya geliyor. Hiçbir şey kâfi gelmiyor; dünyaya dair ve dünyaya ait olan ne varsa doldurmuyor içini. Sonra sevdalar ile teselli buluyor ve fakat o da yetmiyor değil mi? Çünkü o boşluk, dünyaya ait değil." Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya

“ibrahim, baltanın suçu yok. kırılmak puttan eskidir, bilmiyorsun.”

Rilke’nin şiirindeki “Üstümdeki bu gökle yaşayamıyorum artık,” diyerek ağlayan kör kadına ne söyleyebiliriz? Biz de ayaklarımızın altındaki bu yeryüzüyle artık yaşayamadığımızı söyleseydik, bu onu rahatlatır mıydı? e. m. cioran gözyaşları ve azizler

x.com/aysenurnyr/sta…

Muhatap alma seçiciliği bu hayattaki en hakiki vizyon; bu vizyon oturduktan ve yaşamına insan alma hususunda seçici olmaya muvaffak olduktan sonra hayat hem kaliteli hem de biraz olsun yaşamaya değer oluyor.

Su boyumu aşmış; Ha bir karış, ha dört parmak

Kemal Sayar diyor ki "Yas,sadece sevdiklerimizi kaybetmekle olmaz.Bir yaşama biçimini kaybetmek de yastır. Bir şehri bildiğimiz halde kaybetmek,rutinlerimizi kaybetmek de yastır.Hatta itikatlarımızı, dünyayla ilgili inançlarımızı kaybetmek de yastır."

Kendimle uğraşıyorum; ben, kendim için zorluklar ülkesi oldum. Augustinus | İtiraflar

Ya gerçekten böyleyse?

Dostoyevski, Suç ve Ceza kitabında: “Herkesin, gidebileceği bir yeri olmalı” der ve ekler: “Çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir.”

“Kitap okuyarak, şarkı dinleyerek veya bir fincan kahve içerek keyfi yerine gelen bir kadını kimse üzemez; hayat bile.”