"Varmak gibi bir gayem kalmadı zaten , Ama isterdim ki en azından; Şu üzerinde olduğum yol, Dizlerimin dermanının kalmadığını biraz anlasaydı..."

Nilgün Marmara’nın “Gittikçe soğuduğumu fark ediyorum ve bu bana hiç de sevinç vermiyor. çünkü özün soğuması çok tehlikeli.” Dediği yerdeyim

bir kitapta okumuştum. çevresinde yaşayan insanların anlattıklarından dolayı çürüyen ağaçlar gördüm diyordu. inanırım.

Sabah namazindan sonra uyumama karari aldigimda yatagimin beni cagirisi

Her akşam çay demlenilen bir evde yaşamak.. bazı şeylerin güzelliğini kelimelerle anlatamiyorsun

Kötü kitaplar okuyorsunuz . Duymak istediklerinizi söyleyenleri arkadaş belliyorsunuz. Sorgulamıyor , kabulleniyorsunuz . Kabullendiklerinizi tercihinizmiş gibi sergiliyorsunuz . Saksıdaki çiçeği seviyorsunuz, kaldırımdakini ezip geçiyorsunuz .

araba yol verince tesekkur mahiyetinde fiti fiti kosan o kız benim

Çocuktan, kuştan,kediden dua istiyor insan bazen...

"Yadırgadığın her şeyi yaşayabilir , yargıladığın herkese dönüşebilirsin ..."

Ve bazen metrobüste yanına oturan bir teyze , bütün kitaplardan daha çok şey fısıldar insana .

"Elbette yaptığı , yanlışı anlamayacaktı... Çünkü çevresi yaptığı yanlışı , normalleştiren insanlarla doluydu."

Ve sonra biri çıkagelir sana KYK da pasta yaptırır Emine Kırkalı

Anısı olan yerdesindir . Orası boştur ama sen çok şey görüyorsundur ...

Ayfer Tunç’un “Günler büyük bir hızla akıp gidiyor. Sabah oluyor, ne zaman olduğunu anlamadan akşam oluyor. Hayatı kaçırıyor değilim, kaçıracak bir hayat yok, sadece niye geliyor niye gidiyor bu günler onu bilmiyorum.” lafını anladığımız saatler.

"Öylece oturup sonsuza kadar yaralarımıza bakamayız .."

Kırk yıl düşünsem bayramın gelmesini istemeyeceğim aklıma gelmezdi. Meğerse bayram birlikte olanlar için sevinç, eksik kalanlar için imtihanmış. Şimdi bayram gelirken içimde ki çocuk “keşke gelmese” diye fısıldıyor

"Bir gün dua edemez olursan o halde kal. Çünkü o hal duanın ta kendisidir "