Kendilerinden soğutuyorlar sonra "yo son çok doğoşton yoo"

Bir yolda yürüyorsun; Yolun yarısı birilerinin seni dağıtmasıyla,diğer yarısı da kendini toparlamakla geçiyor.

Bir noktadan sonra kendini açıklama ihtiyacın azalıyor. Öylemi anladın,iyi tamam o zaman

Oğuz atay diyor ya "içimin yorulduğunu hissediyorum."işte tam o noktadayım

Boş verdiğin kadar huzurlu,takmadığın kadar mutlusun

Gece her şeyin üzerini örter diye düşünür insan. Oysa gecenin örttüğünden çok hatırlattıkları vardır. Hatırlarken sarstıkları,sarsarken suskunlaştırdıkları,suskunlaştırırken acıttıkları..

“Ne Garip Bir Yol Dünya! Huzura Yürümek İsterken, Hüzne Takılıyor Ayaklarımız..”✍️🇹🇷

bir çöp kutusunun tasarımını ya da rengini güzelleştirebilirsiniz ama neticede çöp kutusudur. bazı insanların daha iyi görünmek için harcadıkları çabayı buna benzetiyorum

Böyle olmamalıydı hissini, ne bekliyordum ki diyerek yeniyorsun.

İnsan her şeye alışır diyorlar ya öyle değil aslında. Başka çaren olmadığı için katlanıyorsun; ama alışmıyorsun.🌠

Bazen rüyalarının gerçek olmasını dilersin bazen de yaşadıklarının rüya olmasını..🌼

Yaşamak, yorulmanın diğer adıdır. İnsan ne kadar yorgunsa o kadar çok şey yaşamıştır.

Telaş etme, kalıcı değiliz.🌠

Hani vardır ya bazı anlar , Seni bir sen bir de Rabbin anlar...

Hayat kısa,hayaller ağır,insanlar nankör...

Oysa çok şey vardır yüreğe yara olup dile dökülmeyen...