امروز از شنیدنِ چه لبخندِ قشنگی داری چقدر دستبندات خوشگله مثلِ خودت کتونیت چه قشنگه از کجا گرفتی از آدمای رندوم سراسر اکلیلم

کاش اونقدری که تو سرم با آدما حرف میزنم تو واقعیتم حرفی واسه ‌گفتن داشتم

همیشه از صحبت کردن با آدمای منطق پذیر لذت بردم اینطوریه که میتونی ساعتها ازین موضوع به اون موضوع بپری و بدونِ ترس از قضاوت شدن نظرتو بگی

فرد موردِ علاقم رفیقم بود برام چای دم کرد زیر بارون باهام سیگار کشید و دو پنجره‌ی گوگوش رو همخونی کرد درود بر رفاقت

۳هفته به تولدم مونده و‌کا‌دوی مد نظرم:

من همیشه میدونم کِی آخرین بار‌ـه چون قبلش همه‌ی تلاشمو کردم میدونم این آخرین حرفای آخرِ شبی تو ماشین جلو درِ خونه‌ست آخرین مراقبِ خودت باش‌ـه آخرین رسیدی خبر بده‌ست آخرین آغوش و بوسه‌ست…

اونجا که روزبه بمانی میگه: یجایی از خاطره‌هامی که هم علاجِ منی هم درد

اسرائیل عزیز ما ۴ماهه میخوایم این سفر و بریم نرین توش مرسی

میگم اگه سفرم کنسل شه گریه میکنم، میگن وا!یه سفر‌ـه دیگه! میدونین امید بستن به اینکه اون تنها اتفاقِ خوبِ این روزاته یعنی چی؟ وصل کردنِ خودت به یه اتفاق برای اینکه از هم نپاشی که دووم آوردی تا به اون نفطه برسی میدونین؟

قایق وسط دریا خراب شد تو تاریکی موندیم طوفان خاک و شن شد و هنوز معلوم نیست سالم برسیم اسرائیلِ عزیز خودمون بگا رفتیم تو زحمت نکش:))

از اتاقم اومدم بیرون پدر فرمودن یه وقتا باورم نمیشه دختر به این خوشگلی دخترِ من باشه اون لحظه حس کردم آسمون دهن باز کرده من افتادم پایین:)

یک فریم از زندگی تو ایران همینکه هفته پیش میخواستم ماشین بخرم و مریض شدم و عقب افتاد این هفته ۱۰۰میلیون گرون شد:)))))

ببین من یه شبایی رو ترجیح دادم از دلتنگی بمیرم ولی سمتت برنگردم

پاییز تماما شبیه عکس و فیلمایی بود که میدیدمو میگفتم از همینا میخوام:) بخاطر رفیقِ خوب با چمدون میری سرکار که بلافاصله بری سفر خستگیو نمیفهمی که زنده بمونی و ادامه بدی رفیقِ خوب همه چیزه

ی جعبه هدیه گرفتم به رنگِ مورد علاقه‌م که چیزایی که دوست دارم داخلش بود اینکه ی نفر انقدر تلاش کرده که منو بلد بشه واقعا به روابط انسانی امیدوارم کرد

امشب پانسمانِ پای سوخته‌ی بابا رو خودم عوض کردم و عکسش رو برای پرستار فرستادم یعنی یه تصویر تو گالریِ منه که انگار از جونِ سوخته‌ی خودم‌ـه یعنی ۴۰۴ ی صبر و تحملی رو در من به وجود آورد که برام غریبه بود

پشت فرمون واقعا انسان بددل، بی‌تربیت، نژادپرست و به طور کلی کثافتم. پیاده که میشم سرشار از عشق، صلح، احترام.

اگه یک ماه پیش که واسه برنامه‌ی تولدم همه‌رو سرویس کرده بودم که من باید برم سفر ;یکی بهم میگفت شب تولدت استراحت مطلق پزشکی داری و همزمان که دراز کشیدی رو تختت داری گریه میکنی قطعا میزدمش !!ولی خب It is what it is

یک روز‌ در میون دلم می‌خواد بمیرم. روز بعدش غرق شور زندگی‌ام. دوباره فرداش مرگ رو به همه‌چیز ترجیح می‌دم. روانی شدم.