Böyle ızdırabın anasını sikim ben.

Kafamda sürekli dönen peki ya benim hak ettiğim bu muydu sorusu mahvediyor beni.

İstesem düzeltirim. Elimden de gelir hani. Ama bir kez daha benim gayretimle düzelmiş bir şeyi görmeye tahammülüm kalmadı.

Ben büyümüşüm, Yüzüme yüzüme söylendi bütün kötü sözler.

Evimi çok özledim 😔

Anlatmaya çalıştıkça birikiyor yalnızlıklarım.

Gücümü, içimdeki güçsüzlükle boğuşurken kaybettim.

Yarım kaldı sandım, Tamamı bu kadarmış.

Ruhum hayatımdan yoruldu.

İçimden geçenleri sen bilemezsin, Bende anlatmak istemem zaten.

Zaman değil de insan geçiyor gibi, Evvela hevesi, sonra kendisi.

Görebileceğiniz en renkli insandım ben, Siz SİYAHIMI seçtiniz...

Bu şehrin bana Bana bir gençlik Bir de gelecek borcu var.

Sen güçlüsün diyerek sırtıma dağları devirdiler.

Bırak bilmeyi, hiç öğrenemedim kendimi...

2 gün sonra 6 şubat …

Tam 1 sene önce bugün.

Çok düşünüp az konuşuyorum şimdi, Babam gibi.

Ne düşmanım, ne pişman ama çok kırgınım bu hayata. Kalbimle yürüdüğüm her yolun sonunda, kalbim elimde geri döndüm. Artık sadece kendime ağlıyorum çünkü ben beni, sevgiye inanarak öldürdüm.