سمت کوه صفه یه چیزی شبیه غبار از ظهر توی هواست. اول فکر کردم بخاطر باد توی هوا غبار هست اما هنوز هم هست. یه بویی که نمی‌دونم چیه هم میاد. امیدوارم من اشتباه کنم و چیز جدی‌ای نباشه.

گربه‌ی دوستم بعد از انفجار از خونه فرار کرده و گم شده. دوستم با هزار بدبختی و توی این بی‌اینترنتی فقط تونسته وصل بشه تا اینو استوری کنه. لطفاً اگر می‌تونید ریشیر کنید، شاید کسی پسته رو ببینه و بتونه به صاحبش برسونه. #DigitalBlackOutIran‌

بچه‌های ایران، اگه تو این اوضاع فکر می‌کنید کاری از کسی برمیاد براتون انجام بده (دنبال دارویی چیزی هستید) یا هر مشکل دیگری که فکر می‌کنید ما خارج‌نشین‌ها مخصوصا می‌تونیم کمکی کنیم یا دستکم با ریتوییت صداتون باشیم بگید. شما پاره تن مایید.

شماها باور دارید بعد از پاکسازی حکومت و طرفدارانش که بخشی از این پاکسازی توسط مردم باشه، قراره با صندوق رای انتخابات آزاد داشته باشیم؟

بعد از اون شبی که بمبارون خیلی وحشتناک بود، بچه‌ام حالش بد شد و تازه تازه داره بهتر می‌شه🥹ولی بچه طفلکی تو نگاهش هنوز ترسه.

اینترنت نداشتن و تحت محاصره‌ی خبری و حضور این بی‌شرف‌ها بودن، شکنجه‌ی روانیه. از تصور این‌که زیرساخت‌ها رو بزنند و همین شبکه‌های ماهواره هم نباشه زار زدم.

دوستان عزیز در مورد داروهای یخچالی در صورت قطع برق لطفا به این نکات توجه کنید: در چند ساعت اول: در یخچال را اصلاً باز نکنید. بسته بودنش تا ۴ ساعت (گاهی بیشتر اگر پر باشد) داروها رو سرد نگه می‌داره. اگر قطع برق طولانی شد: داروها رو سریع به کلمن یا جعبه عایق‌دار با پک‌های یخ

کانفیگ ارزون و خوب چی تو دست‌و‌بالتون دارید؟؟🥹

ما برای درکِ فجایع، بیش از حد به کلمات تکیه می‌کنیم؛ در حالی که تروما زبانی دارد که فقط با سکوت و حضور فهمیده می‌شود. آدام فیلیپس

برخلاف خیلیها که امروزه فکر میکنن خفیف و تحقیر کردن اعراب یه جور ایراندوستیه، #سعدی برای من همیشه الگوی مجسم این گفته بوده که اگر عاشق فرهنگ خودت باشی در فرهنگ بقیه هم جز زیبایی نمیبینی. «اشتر به شعر عرب در حالت است و طرب. گر ذوق نیست تو را کژطبع جانوری.»

پیش از بیدار شدنم قلبم از غم و اضطراب فشرده می‌شه اما خودم رو گره زدم به لذت‌های کوچیک زندگی مثل طعم توت‌فرنگی‌ای که امسال نصیب‌مون شده،آسمون صاف با ابرهای قلمبه،فرصت بیشتر برای کتاب خوندن و حس کردن آهستگی زندگی چون در پس همه این‌ها کشور فروپاشیده و آدمها همه پر خشمند و درماندگی‌

نامه‌ی وریشه مرادی، زندانی سیاسی کرد محکوم به اعدام، برای “تسنیم”، هم‌بند دوساله‌اش در زندان اوین: سخت است هم‌بند کودکی باشی که قبل از آن‌که چشم باز کند. سهمش از جهان دیوار بود. قفل بود. انفرادی بود. کودکی که هنوز بند نافش از مادر جدا نشده با صدای بسته شدن درهای آهنی آشنا شد.

قضیه‌ی سیم‌کارت پرو هم شده یه دوراهی اخلاقی تازه که حاکمیت راه انداخته. هر انتخابی بکنی، هزینه داره. عملا چوب دو سر نجسه. مشکل اصلی اینه که فقط همین یه مورد نیست؛ این مدل دوراهی‌ها هی تکرار می‌شن و جامعه رو به استیصال می‌کشونن. تهش هم فقط فرسایش می‌مونه.

اقامتگاه خوب و جالبی در شهر بم سراغ دارید؟ #ریتوئیت هم اگر بکنید ثوابه.

می‌بینین با اینترنت چی کار می‌کنن؟! همین‌ کار رو با حجاب کردن، با رسانه آزاد کردن، با نهادهای اجتماعی کردن، با حق رای کردن، با بودن ما، با زندگی ما کردن و… پس اگه چیزی هست جز اون چیزی که اینا می‌خوان و هنوز توی مشت‌مونه،حتی نصفه و‌ نیمه، دستاورده. ما ضعیف نیستیم، اینا نانجیبن.

یه گربه دعوایی تو محل داریم که تا به یکی‌شون غذا می‌دی جلدی خودشو می‌رسونه و جیغ و داد و‌ دعوا. اسمشو گذاشتم که‌که‌خان:)) امروز از بالکن داد زدم که‌که‌خان وا بده دیگه. آقای همسایه با چشمای بیرون‌زده داشت نگاه می‌کرد ولی متاسفانه که‌که‌خان تو محدوده دیدش نبود که بفهمه با اون نبودم

من دنبال یک خیریه یا گروهی از زنان سپرست خانوار هستم که بتونن برام ۵۰تا توت‌بگ تولید کنن. کسیو می‌شناسید؟ #ریتوییت

دوستای خوبم 💚 منم این روزها دنبال یه موقعیت شغلی جدیدم تو حوزه تبلیغات، مارکتینگ، برندینگ و مدیریت کی اکانت اگه جایی موقعیت خوبی بود یا می‌تونستین معرفی کنین، خیلی خوشحال می‌شم بهم خبر بدین 🙏 یه ریتوییت کوچیک شما ممکنه مسیر منو عوض کنه ❤️

در رابطه با مسلح کردن مردم یه تصور غلط هست که خشونت مردمی میتونه مهندسی شده و تمیز باشه، اول حذف و پاکسازی دقیق غیرخودی‌ها و بعد تحویل قدرت به صندوق رای! این یه تناقض جدیه. ابزار بی‌مهار به ندرت نتیجه‌ی مهار شده می‌ده.