Со насмевка на душа,светлина е.

Хоби ми е да се потпишувам на прашина и на замаглено огледало од пареа.

Јас повторно се смеам, ти продолжи да глумиш лудило.

Некои љубови изгледа ѕвезда се,па згаснуваат со тоа и исполнуваат нечии желби.

Спомени.. Толку се тешки што лежат на душа. И сепак толку лесни што пловат на површина во сегашноста.

Тие лузни колку ли тишина и време чуваат во себе.

Од разговор со поглед кога успеа да дојде до потреба за објаснување и еден куп зборови но сепак празни.

Гледаш божиќен филм и се добива боја.Спомените се обновуваат а душа е феникс.

По толку исполнети желби благодарноста ја нема во очите а ниту на устата колку да се каже..

Толку голема сигурност на колку погрешен пат.До каде ли води.

Од толку многу обвинувања доаѓа до сомнеж.

Karolina Goceva & Tose Proeski - Nemir (official video) youtu.be/QDpi0_YURsI via YouTube

А тој толку приметлив молк зарем не може да натера по некого да си ги сфати грешките.

Од збор до збор се наталожив на душа.

Исти очи но се е различно,па и топлината во нив.

Таа мелодија своршено се вклопува во мирот и спокојните мисли се насобираат на едно место како за состанок.

Од мрак кон светлина. Од немир во мир. Од празен збор кон емоција.

Прелив на среќа.

Музиката ги подредува ѕвездите како што сака,како што мисли дека е попрецизно и достојно за сите и сепак убаво.