Ahmad Shah Massoud and Bismillah Mohammadi while reading the book "how to escape as a Defense minister". Context: Ahmad Shah Massoud and Bismillah Mohammadi were the two Defense ministers who handed over Afghanistan to the Taliban and fled. Note: The two events took place 25

کسانی که رهروان واقعی شهید مزاری هستند تلاش می‌نمایند تا در هر فرصت، تصویر خوبی از او و رهروان او به بیرون نشان بدهند. عده‌ی دیگری اما، از نامِ هزاره و شهید مزاری استفاده می‌کنند تا پول، مقام و شهرت کسب کنند. الهه سرور هم مربوط به کتگوری دوم می‌شود.

دیدگاه شهید مزاری دربارهٔ ایجاد حکومت خودمختار هزارستان هر کسی که به شهید مزاری تهمت لجاجت و تجزیه‌طلبی می‌زند، باید این ویدیو را ببیند. برای هزاره‌ها و شخصِ شهید مزاری بارها گزینهٔ ایجاد دولتِ خودمختارِ هزارستان پیشنهاد شد، اما ما هزاره‌ها و شخصِ شهید مزاری این پیشنهاد را به

alimohammad در شرایطی که حکومتِ نجیب محکوم به شکست بود و حتی ایده یک حکومت انتخابی در ذهن مجاهدین به مثابه کفر بود، چطور امکان داشت که بعد از سقوط حکومت داکتر نجیب هزاره ها بتوانند در محاصره کوه ها و عدم موجودیت راه های تأمیناتی در مقابل همه اقوام دیگر بجنگند؟

تفاوت میان شهید مزاری و ربانی در تاریخ سیاسی چهل سالِ گذشته، دو چهره در میان هزاره‌ها و تاجیک‌تبارها جایگاه خاصی دارند. در میان هزاره‌ها، شهید مزاری به‌عنوان یک احیاگرِ هویتی شناخته می‌شود و در میان تاجیک‌ها، ربانی به‌عنوان یک جهادیِ قابل احترام دیده می‌شود. اما این دو رهبر،

مصاحبهٔ آقای زهیر با DW را دیدم و ناگهان این تصویر در ذهنم خطور کرد. از خداوندِ متعال برای هر هزاره‌ای که برای تضمینِ موجودیتِ ما جنگیده، آرزوی سلامتی می‌کنم. مولوی مهدی نیز کسی بود که با قربانی کردنِ همه‌چیزِ خود، از عزتِ ما دفاع کرد. امید که آن شیرِ بلخاب هنوز نخفته باشد!

اقتصادِ از هم پاشیده، نیروی هوایی‌ای که وجود خارجی ندارد، پدافند از بین رفته و ضعیف، عاملانِ مخرب داخلی که تعداد شان شاید به میلیون برسد و محاصره شدن توسط کشور های متخاصم. تنها به یک جرقه نیاز است، بعد از آن فصلِ دیگری در تاریخ منطقه آغاز خواهد شد.

جایگاه اقوام از دید سیما سمر؛ به پشتون اعتبار نمی‌شود، و هزاره برای چوکی‌داری و آشپزی خوب است. خبرنگار: «آیا شما گاهی فشار های قومی را احساس کرده‌اید؟» خلاصه بخشی از پاسخ بانو سیما سمر: بعد از ایجاد لیست، معلوم شد که بیشتر کارمندان ما پشتون بودند و اما هزاره ها بیشتر در شغل های

جعفر رسولی می‌گوید ای کاش ما هم چند اقتدار گرا به مانند انوارالحق احدی می‌داشتیم. کسی به خودش بگوید، مقاومت غرب کابل چی بود؟ آیا هزاره برای اقتدار خودش در آن مقطع زمانی نجنگید؟ آیا جوانانِ امروزی هزاره با شنیدنِ داستان های مقاومت غرب کابل-داستان هایی که خودِ شان در آن حضور

از توانایی های بارز رهبرانِ توانمند سیاسی این است که می‌توانند افکار عمومی را شکل داده و مدیریت کنند. کسی که حتی نمی‌داند در کدام زمان و مکان چه چیزی را بگوید، صلاحیت و حق رهبری سیاسی شمرده شدن را ندارد. حالا هم، هر کسی بجای خودش باشد بهتر است. مدافع حقوق بشر به جای خودش، مدافع

روح یعقوبی(یاکوبی)، عباس عارفی و مختار لشکری از پیش‌قدمان ژورنالیزم مستقل(Independent Journalism) در سطح افغانستان و جامعه هزاره هستند. برای هر کدام شان آرزوی موفقیت می‌کنم و امید دارم که آنها همین‌طور محتوای با کیفیت تولید کنند! لینک کانال های یوتیوب شان:

در آمریکا اعمال شنیعِ جِفِری اپستین باعث شد تا وزارت عدلیه آن کشور تحقیقات همه جانبه را آغاز کند و حدود سه میلیون سند را در این رابطه برای شهروندان آمریکا پخش کند. اما در افغانستان، کسانی که به نحوی پدرِ معنوی جِفِری اپستین به حساب می‌آیند، در یک دوره خود را مجاهد معرفی کردند،

دو رفتاری که اخیرا در میان ما هزاره ها مشاهده می‌شود، برای من واقعاً تهوع‌آور است. اولا، بزرگ‌نمایی بیش از حدِ مشکلِ سادات. ساداتی که فعلاً از بدنه هزاره جدا شده‌اند، نه از لحاظ جمعیتی و نه از لحاظ قدرت سیاسی، چالشِ جدی برای هزاره‌ها هستند. اما بعضی از ما آن‌قدر اعمال آن‌ها را

چرا #افشار به خون کشیده شد عملیات افشار در فبروری ۱۹۹۳ یکی از گسترده‌ترین و سازمان‌یافته‌ترین عملیات‌های نظامی دولت خود خوانده در دوران جنگ‌های داخلی کابل به‌شمار می‌رود. این عملیات با مشارکت نیروهای باند جمعیت اسلامی، اتحاد اسلامی و عناصر وابسته به گروهک شورای نظار و با هدف

زمانی که حرف از جنایت افشار می‌زنیم، خیلی خوب است که از عاملانِ نامحسوس آن هم نام ببریم. رزاق مامون، فهیم دشتی و لطیف پدرام کسانی بودند که جنگ تبلیغاتی شورای نظار و حکومت نامشروع شر و فساد را پیش می‌بردند. آنها با انسانیت زدایی از مخالفانِ حکومت، زمینه روانی جنایاتی که در

یک تعداد قومای بررگ شده در ایران از روابط هزاره و تاجک و از اخلاق تاجک ها کاملا بی اطلاع هستند. جهت مبارزه شان بیشتر دروی جستن از فرهنگ پشتون هاست که موضعی درستی است. اما هیچ وجهه مشترکی بین تاجک و هزاره وجود ندارد. چیزی بنام مردم فارسی زبان افغانستان یک تخیل و وهم است.

در جریان جنگ‌های کابل، افرادی که در تیم پروپاگاندای شورای نظار کار می‌کردند، چند کودک هزاره را به تزریق زهر در میوه‌ها متهم کردند. من با یکی از آن کودکان که اکنون مردی میانسال است، از نزدیک آشنایی دارم. شورای نظار و تیم پروپاگاندای آن، که متشکل از رزاق مأمون، مرحوم فهیم دشتی و

میوه های نیمچه رسیده جنایاتِ مسعود و فرهنگ شنگری، کشتارِ غیرِ نظامیان افغان، تجاوز به ناموس افغان ها و غارت سرمایه و زندگی افغان ها در افشار را تقدیس می‌کنند. این نیمچه چلوونکی ها که اغلبا در غرب زندگی می‌کنند، باید به سزایِ تقدیس از قتل عام محاکمه شوند. فقط عزمِ کافی نیاز است!

در جنایاتی که در افشار صورت گرفت، عامل و متهم معلوم است. مردم کابل ضرورتی به مناظره چند نفر ندارند تا بدانند کی ها به ناموس شان تجاوز کردند. بنظر من کسی صلاحیت این را ندارد که به نمایندگی از خانواده های شهدا و متضررینِ جنایت افشار، معذرت خواهی دیگران را قبول کند. یادآوری جنایت

برای هزاره های فارسی گرا اینقدر زبان گرایی و نزدیکی شان به تروریست های جمعیتی همه چیز است که برای من میگویند سایبری طالب! برای ترکمنی که منطقه اش خط اول ایستادگی مقابل دشمنان افغانستان بوده و ماهها پس از سقوط بامیان ایستاد بوده، سایبری طالب گفتن توهین گوینده به خودش است.