Hata diyerek mi kandırırsın kendini? Yoksa kir göstermez mi artık yüzün..

Soramadığım hesaplar, görmezden gelemediğim hüzünler var. Bir de hatırlamak bir lanet gibi başıma musallat..

Bir çiçeğin yanlış bir mevsimde açmasının hüznü var içimde, Isıtmayan güneşe mi yanayım? Dönmeyen devrana mı? Burnumda buhur kokusu ve Gelmeyen eylül akşamlarının sızısı..

Kokusu tütüyor yalanın görünmez olsa bile, gece örtmüyor günahı, mesafeler sadece bizim anlam yüklediğimiz sayılardan ibaret, nitekim görüyor duyuyor gibi biliyoruz..

Ne zaman dönsen geriye vurur yüzüne gerçeği hayat, Bir vedayı bile haketmeyen yalanlar yurdudur gözyaşları..

Düşündükçe birleşiyor parçaları yaşanmayası bir hayalin..

O sarı öküzü vermeyecektik! #Diploma

Benzer operasyon AKPli bir figüre karşı yapılsaydı şu an camilerden darbeye karşı sokağa çıkma çağrıları duyardık. Ana muhalefet hala kendini Akplilere anlatma çabası içinde. -Ağzımızın tadı kaçmasın Ali Rıza Bey- Korktukları için değil yapabildikleri için yapıyorlar!

Yapamazsın! Genç oldukları için değil, anayasal haklarını kullandıkları için yapamazsın! Bayram olduğu için değil, yasaya sen de uymak zorunda olduğun için yapamazsın! Sen asker, polis, bekçi vs hüküm verme ve infaz mercii olmadığın için yapamazsın. Yapma demiyorum YA-PA-MAZ-SIN

“BAŞ BELASI” 11 Nisan Cuma İskenderun Belediye Kültür Sarayı’nda ••• Fragman #ortaksahne

Toplum olarak her konuda yanlış kişileri ciddiye alıyoruz. Örneğin doktoru tıp alanında, öğretmeni eğitim konusunda, ciddiye almak gerek, futbol camiasını hiçbir alanda!

Bugün bir ağaç dikelim Sırrı Abe için. #sırrısüreyyaönder

Zaman nasılsa akacaktı, geçmesine üzülmek boşa! Lakin heba olmuş ne çok cümle var zihnimde, İşte budur en büyük ihanetim dilime..

Duman doluyor içime, buğulu kara bir duman. Nasıl oldu, nasıl olacak? Soruların muhatabı yok Sevmiyorum..

İyi bir fikrin içinde yer almaya ihtiyacım var.

Yine bir eylül akşamı burktu içimi, ne olsa bana olur, ne gitse benden gider, bir ben kalırım öylece kenarda bekleyen..

Koca bir mezarlık ziyareti gibi görmek bu şehri, Kırılmış dallar, kurumuş yapraklar. Ot basmış her bir yanı. Sulanmaya değer tek bir çiçek kalmamış. Vaktidir gömmenin içimizdeki ölüleri…

Bu ömre yakışmıyor bu sızı, Başka sokağa bakıyor pencerem ama camın ardındaki yine ben. Ağlasam ne ağlamasam ne Değişmiyor değişmeyecek.

Kronikleşmiş bir mutsuzluk…

Bir selamın arkasına saklanmıyor hataların, yerinde mi hala itip kenara koydukların, bu seste mevcut değil ihtiyaç duydukların, şüphesiz en hak edenisin unutulacak günahların