「 ทะ. . .ที่นี่เองก็มีอะไรแบบนั้นด้วยหรือคะ นึกว่าจะเป็นสถานที่ๆ อาหารการกินสมบูรณ์ดีเสียอีก 」

「 หรือว่าท่านคือคุณอาเชอร์สีแดง ราชาแห่งห้องครัวผู้เลื่องชื่อคนนั้น! 」 「 เอ่อ. . .ถะ ถึงข้าจะเคยได้ยินกิตติศัพท์ด้านการกินของราชันย์ผู้ถือครองดาบศักดิ์สิทธิ์มาก็เถอะ แต่ว่า ข้าน่ะไม่ได้กินจุขนาดนั้นหรอกนะคะ 」 「 ล่ะมั้งนะ. . . 」อันนี้กระซิบกับตัวเอง

「 อรุณสวัสดิ์ค่ะ 」 「 เอ๊ะ. . .? ตื่นสายแบบนี้รู้สึกไม่อยากจะเชื่อหรอคะ แหม ถึงจะพยายามเป็นคุณนักเรียนดีเด่นอย่างไร ข้าก็เป็นสาวชาวบ้านนะคะ การวางตัวสบายๆ เองก็เป็นการใช้ชีวิตที่ดีอย่างหนึ่งนะ 」 「 เพราะเช่นนั้นล่ะ! ตอนนี้เลยตื่นเต็มตารู้สึกสดชื่นสุดๆ ไปเลยล่ะค่ะ 」

「 อรุณสวัสดิ์ค่ะรูลเลอร์~! 」

「 แย่แล้วล่ะค่ะมาสเตอร์ ถ้าช้ากว่านี้อีกสักหน่อย ข้าคงต้องถูกกองงานวิจัยเวทย์มนต์ทับดับสิ้นเป็นแน่เลย . . อ๊ะ! สายสวัสดิ์นะคะ ถ้าให้พูดว่ากลับมาแล้ว มันจะดูแปลกๆ หรือเปล่านะ? 」

「 หลังจากนี้คงต้องพยายามให้มากขึ้นแล้วล่ะค่ะ การจะเป็นเพื่อนที่พึ่งพาได้เนี่ย. .. จะให้ย่ำอยู่กับที่ก็ไม่ไหวกันพอดี —เพราะแบบนั้นจะขอดึงเอาภาพลักษณ์ของคุณนักเรียนดีเด่นออกมาแล้วนะคะ มาสเตอร์✨ 」

「 นั่นน่ะ—หรือว่าจะเป็นไอ้นั่นที่เขาร่ำรือกัน. . .! 」

「 แค่นิดเดียว. . .แค่นิดเดียวคงไม่เป็นไรหรอกเนอะ 」 แอบมาขโมยช็อคโกแลตจากในห้องครัว หลังจากแน่ใจแล้วว่าคุณอาเชอร์คนนั้นไม่อยู่ ปกติแล้วเธอไม่ใช่เด็กแบบนี้หรอกนะ แต่แค่หิวเท่านั้นเอง!

「 แย่ล่ะ เผลอหลับคางานวิจัยซะได้! . . .อ๊ะ ขอโทษนะคะ คือว่านี่น่ะ แค่บางหนเองค่ะ ปกติข้าขยันมากๆ เลยนะคะ 」 สะดุ้งโหยง

「 ไม่มีแรงแล้วค่ะ อู (╯︵╰,) คือว่านะ. . .อยากได้อะไรหวานๆ น่ะค่ะ สีออกน้ำตาลๆ มีรสของนมและโกโก้ชั้นดี อะไรหวานๆ แบบนั้นมาเติมพลังสักหน่อย 」

「 รู้สึกว่าช่วงนี้บ่ามันหนักแปลกๆ ขึ้นมาเลยล่ะค่ะ เอ๊ะ... (• ▽ •;) ได้เวลาออกไปฟาร์มแล้วล่ะงั้นเหรอคะ อาเธอเรียแคสลูป go go ไอ้ของแบบนั้นมันอะไรกันคะ💦—คือว่าไม่ไหวหรอกค่ะ ขอลาออกจากการเป็นนักเรียนดีเด่นสักพักได้ไหมคะเนี่ยยย 」 แล้วก็โดนลากไปเข้าด่านรับต้นปี

「 ข. . ขอเวลานอกด้วยค่ะ 、ถึงจะบอกว่าเป็นจอมเวทย์ก็เถอะ แต่ข้าไม่ใช่ถังมานาแบบเมอร์ลินสักหน่อยนะคะ .·´¯`(>▂<)´¯`·. 」 ตั้งแต่คุณนักดาบตะวันออกมาเยือนก็ต้องทำงานหนักขึ้นแบบนี้ สักวันจะยื่นใบลาออกแล้วค่ะ!

「 หวา. . .ดูเหมือนจะพลาดอีเว้นท์แจกช็อคโกแลตไปเสียแล้ว 」 「 ตัวข้าน่ะทำงานหนักมากๆ เลยนะคะ ขยันขันแข็งกับการวิจัยอยู่เสมอด้วย ดังนั้นขอร้องล่ะค่ะ ช่วยบอกทีว่ายังมีช็อคโกแลตแสนอร่อยเหลือในส่วนของข้าน่ะ (｡ŏ﹏ŏ) 」 ถ้าไม่มีล่ะก็ อาเธอเรีย เพนดราก้อนจะช็อคแล้วค่ะ!

「 อีกนิดเดียวก็เหมือนว่าจะได้เห็นอวาลอนแล้วล่ะค่ะ การทำงานหนักอย่างตั้งอกตั้งใจจนแทบจะวูบกลับบ้านเกิดเนี่ย. . . ถึงจะบอกว่าตัวเองเป็นเด็กดีก็เถอะนะ แต่แอบคาดหวังกำลังใจอยู่นะคะ , อย่างเช่นช็อคโกแลตนิดๆ หน่อยๆ 」

「 เอ๋. .เมอร์ลินหรอคะ? เมอร์ลินของที่นี่--ยังเป็นจอมเวทย์ที่เอ้อละเหยลอยชายอยู่หรือเปล่านะ ถึงจะบอกว่าเป็นแคสเตอร์ที่เก่งกาจก็เถอะ. . . ลำบากแย่เลยนะคะ 」

「 อ. . ไอดอล? 」 จอมเวทย์ตัวน้อยทวนคำแล้วเอียงคอ ระหว่างที่เธอหมกตัวอยู่กับงานวิจัยมันเกิดอะไรขึ้นบ้างแล้วล่ะนี่ 「 ไอดอลสินะคะ. . .เอ่อ วัฒนธรรมอย่างหนึ่งของยุคสมัยนี้ใช่ไหมคะ เข้าใจแล้วล่ะค่ะ ประเดี๋ยวข้าขอตัวไปเก็บข้อมูลก่อนนะคะ! 」

「 ในช่วงเวลาที่เรื่องราวบางเรื่องได้สิ้นสุดลง ก็จะมีเรื่องราวใหม่ก่อกำเนิดขึ้น เล่าขานขึ้น เปรียบดั่งการเดินทางเฉกเช่นกัน 」 ถึงจะน่าเศร้าไปสักหน่อย และถึงจะรู้สึกเหงาอยู่บ้าง แต่ว่าอย่างไรก็ต้องได้พบกันอีกแน่นอน ในเรื่องราวใหม่ที่ข้าจะร้อยเรียงร่วมกับทุกคนอีกครั้ง

「 ถึงแม้จะหายหน้าหายตาไปหลังจากการเดินทางก็ตาม แต่ว่าทางนี้กำลังพยายามอย่างเต็มที่ในเพื่อให้พึ่งพาได้ในฐานะเพื่อนอยู่ค่ะ ในตอนนั้นจะโชว์ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของแคสเตอร์ให้เห็นเองนะคะ~! 」