“ รู้สึกโชคดีที่ไม่ได้อยู่ฐานวันนี้.. ”

"ใช่ เป็นคำตอบที่ข้ารู้ดี" "รู้ดีมากเสียด้วย"

เขาหรี่ออพติกส์ลง ยิ่งเมื่อจับข้อมูลได้ว่าเป็นเมกกะทรอนเขาก็ยิ่งขมวดโครงคิ้วมากขึ้น “ใช่ ข้าคือ อัลตร้า แม็กนัส”

“อัลตร้า แม็กนัส” เขาตอบกลับพลางก้มหัวลงมองคู่สนทนาที่ตัวเล็กกว่าไปหลายเท่า

“อยากหน้าย้อมเป็นสีแดงด้วยเลยไหมล่ะ จะได้สมจริงว่าเขินอยู่”

โครงคิ้วขมวดมุ่นหลังจากฟังจบ

เขาผงกหัวรับ “เช่นกัน”

“ปลอม?” เขาทวนคำเสียงเรียบ ก่อนจะแค่นยิ้ม “เจ้ารู้ความหมายมันด้วย?”

“....?” เขาเงียบไปครู่หนึ่ง “ทำไมเขาถึงมาอยู่กับเจ้าได้?”

เขายกนิ้วแตะข้างตัวรับเสียงของตนเองเพื่อติดต่อ ✧𝕺𝖕𝖙𝖎𝖒𝖚𝖘 𝕻𝖗𝖎𝖒𝖊✧ [“การฝากสปาร์คลิงก์ไว้กับเนเมซิสเป็นความคิดที่สิ้นคิดที่สุดเท่าที่ข้าเคยเจอมา, ไพร์ม”]

“ไม่มีอะไร” เขาส่ายหน้าเล็กน้อย เกินเยียวยา

“แล้วมันแปลว่า?”

[“ยังไง”]

【“เขาไม่อาละวาด และมีความระมัดระวังมากขึ้นเมื่อบลูสตรีคอยู่ใกล้”】 【“เรื่องนี้แรทเชทรับรองมาเอง”】

ไม่ได้อย่างนั้นเขายกยิ้มดีใจไม่ได้เจออีกฝ่ายที่อยู่ในต่างจักรวาลอีกครั้ง `ไม่ว่าจะจักรวาลไหนพี่ก็เท่สุดๆเลย´

“ ไมข้าต้องบอกล่ะ ในเมื่อเจ้าก็น่าจะรู้อยู่แล้ว ”

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณแม็กนัส! ✨️ [ พยักหน้าหงึกๆพลางยิ้มร่าให้ ]

เขายกมือนวดขมับ ก่อนออนไลน์ออพติกส์ขึ้นมาช้า ๆ รู้สึกเหมือนว่าเวลาผ่านไปพักใหญ่ตั้งแต่ฟื้น

เสียงประตูห้องพักเปิดออกพร้อมกับเสียงเดินที่บ่งบอกว่าไซเบอร์ทรอเนี่ยนขนาดใหญ่เดินออกมา “เอะอะ อะไรกัน?”