โย่ว! สวัสดีตอนเย็นพวกไม่ว่าจะเข้ามากี่ครั้งๆพวกนายหน้าเดิมๆก็วุ่นวายร่าเริงกันตลอดเลยนะ! ว่าแต่..แก็งค์มดฉันหายหัวไปไหนหมดวะเนี่ย??! .

โย่ว! เป็นไงบ้างสก็อตตี้นายดูอย่างกับผีตายซากเลย

บั้นปลายชีวิตของด็อกเตอร์พิมโรแมนติกดีจริงๆเมื่อไหร่ฉันจะได้ไปอยู่เกาะส่วนตัวแบบนั้นบ้าง...ไม่มีเงินมีแต่หนี้

โย่ สวัสดีพ่อแม่พี่น้อง

ไง! สก็อตตี้หวังว่านายจะสบายดีนะพวกแบบว่าไม่ได้เป็นโควิดน่ะ รู้มั้ยว่าพวกเราควรรักษาระยะห่างแต่กอดกันคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง! //กอดแน่น

แอนโทนี่ อี สตาร์กแต่ทำไมฉันอ่านเป็น อีทสเต็กได้ล่ะนั่น....สงสัยจะหิว

ช่ายพวก ฉันเองลูอิสเจ้าเก่าเจ้าเดิมล่ะ

คิดถึงฉันกันถ้วนหน้าเลยสินะพวกนาย ฉันเลยกลับมาหายังไงเล่า!

กัปตันผมไม่ยักรู้ว่าคุณก็มีอารมณ์ขันด้วย แต่มุขนี้สุดเจ๋งผมให้ผ่าน!!

ขอบคุณมากครับกัปตัน!

ฉันคิดถึงหน้าของตาเฒ่าซูสจังหมอนั่นหายไปไหนแล้ว

ทุกคนดูรวยกันจังเลยน้าา ถึงให้ฉันกู้ได้เนี่ย

อยากขอยื่นจดหมายเพื่อขอทุนการศึกษาจากโทนี่สตาร์กอีกสักครั้งแม้ผมจะเคยยื่นและโดนตีจดหมายปฏิเสธกลับมาแล้วหลายรอบก็เถอะ.....หรือฉันต้องปลอมอายุให้เนียนกว่านี้....

ดึกแล้วราตรีสวัสดิ์ /หาว

โลกมันไปไวหรือผมตามอะไรไม่ทัน...

ยืดเส้นยืดสาย //บิดกระดูกดังกร็อบแกร็บ

“โอ้ว— ให้ตายที่นี่เงียบเหงาอย่างกับป่าช้า.... ทุกคนโดนหนี้ทับหัวกันหมดแล้วหรอ หรือมีแค่ฉันคนเดียว”

*ลูอิสเพิ่งจำรหัสผ่านได้ถูกต้อง*