“-Kolyeni bende düşürmüşsün, akşam gel al. -Yangında düşürdüm sanmıştım? -Yangın sayılır.” Ağır Roman, 1997

çatılmış kaşlarınla kime düşman gibisin gözünde yaşlarınla belli pişman gibisin nazar mı değdi bize düştük bu hale neden kaderimiz böyleymiş ayrıldık istemeden

yarama sürdüm hep acı gerçeği bir seni sevdim bir de seni sevmeyi

bizim pencereler yele karşıdır muhabbet dediğin karşı karşıdır girebilsen bu sinemde neler var gülüp oynadığım ele karşıdır

vur şanlı silahınla, gönül mülkü düzelsin sen öldürüyorken de vururken de güzelsin

bütün yavşakların bahanesi hayat böyle lafıdır

beklenen ölümlerin kaçışı olmaz bir yıldız bilinmeze kayıyor mağrur ben sürgünüm, sen durgun; kaçak bu sevda dilim hep elvedaya dönüyor mağrur

seni isteyişimin sonu yok

göz karanlığa alışır

dalda muhabbette kumrular bana ayrılığı sordular dedim afet yangın dedim kar dedim “Adet, aşkı vururlar.”

👑🖤

İyi ki doğdun #SüleymanSeba Seni hiçbir zaman unutmayacağız, hep kalbimizdesin. 5 Nisan 1926-∞

sende ben imkansızlığı seviyorum fakat asla ümitsizliği değil.

bir ocak kışında gözün uzaktan izler mayısı

☝🏼🌹