بژی مردن خو ژیان ئابرۆی چۆو

بنویسید آنان که زنده ماندند هم مرده بودند ما نگاه کردیم و ذره‌ذره تمام شدیم.

کم کم دارم علاقه‌ام رو به همچی از دست میدم

اینکه توی این بازه از زندگی هنوزم انگیزه دارین توی خیابون تیکه بندازید و لاس بزنیدم چیز جالبیه

فکر میکردم انگیزه به بقا فقط توی من کشته شده..

کاش من میمردم ولی مامان این بچه زنده بود

حالا علاوه بر بدبختیای خودمو کشورم دارم برای پانچم گریه میکنم:’(

در شهر بوکان(آذربایجان غربی) ، مردی به نام نورالدین بخشید (یا بخشیده)، وکیل و ورزشکار، تلاش کرده به برادرزاده ۱۸ ساله‌اش تجاوز کند. #نِسا_بخشیده دختر ۱۸ ساله‌ای از بوکان است که پس از فوت پدرش، با مادری بیمار، خواهر و برادرش زندگی می‌کند. پس از اینکه او این بی‌شرمی و تجاوز را افشا

درد این جملات برای یه بچه ۱۰ ساله خیلی زیادیه💔

> بیدار شدن > هیچ کاری نکردن > احساس گناه > وحشت از آینده > احساس ناتوانی > خراب شدن روز

زندگی توی ایران نمیزاره بد دهن نباشم

تقریبا از هیچکس خوشم نمیاد، فقط ظاهرسازی می‌کنم

نام اثر: "جوان ایرانی در حال نگاه کردن به زندگی،آینده، جوانی و رویاهاش"

نه پول نقد گرفتم نه کنسرو و تن خریدم نه اب و نون ذخیره کردم نه اعصاب و‌ حوصله این‌ کار‌هارو دارم هرچی شد شد

امسال ۱۲ ماه نبود، یک قرنِ فشرده بود.

میخوام دوباره این روزنامه رو یادآوری کنم

بخدا از خوشحالی نمیدونم چی توییت کنم😂