ฉันว่าถ้าท่าเต้นนี้ได้เอามาลงเพลงซิมจริงมันต้องเป็นฮิตมากแน่ๆ คือถ้าอิเอสเอมกล้าทำเพลงยังงี้แล้วทำไมไม่เอาให้สุดๆไปเลย

มันไม่ใช่ซีรี่ย์วาย แต่ขาขึ้นเรือไปแล้วดูพระราชากับองครักษ์ของเขาตั้งแต่เด็กจนโตดิ เห็นพระราชาร้องไห้บอกให้หยุดร้องก็ไม่หยุดเลยร้องด้วย วิ่งตามเอารองเท้าไปให้ ไหนจะบอกให้ใส่เสื้อกันกระสุน รู้ว่าเป็นองครักษ์แต่กุแบบ อิเหี้ยมันน่ารักมาก หล่อด้วย ฮืออออ

คิมโดยองไม่ควรมีคนเดียวหรอ ได้ ถ่ายเอกสารแปป

ขี้รำคาญ บทจะไม่เอาก็ไม่เอา

ถามว่าชอบเขาแบบไหน ก็คงจะตอบได้เต็มปากว่าชอบเขาในแบบที่อยากให้เขามีความสุขในทุกๆวัน อยากให้เขามีความสุขแม้แต่กับสิ่งเล็กๆน้อยๆ ไม่ว่าจะฟังเพลงดีๆ หรือได้กินอาหารอร่อยๆ เราอยากให้เขามีความสุขกับสิ่งรอบตัวเขาอ่ะ

เก็บพระอาทิตย์ตกมาฝากให้หายเหนื่อย

ตอนรู้ว่าอิตู่ร่อนจดหมายถึงคนรวยก็ว่าน่าอนาถละนะ เจอเนื้อความในจดหมายแบบ โห ตู่จริงๆ ไม่เอาเงิน แต่จะให้เขาช่วย แต่ไม่บอกไกด์ว่ารัฐบาลต้องการอะไร แต่ต้องช่วย ไปคิดมา เอาอาทิตย์หน้า แบบ ตัวเองรู้ปัญหามาตั้งแต่มกรายังไม่มีปัญญาแก้ แต่จะให้เศรษฐีแก้ในหนึ่งอาทิตย์ โถ อีขอทานเผด็จการ

เวลาเจอเพลงที่ชอบก็จะเปิดฟังวนไปทั้งวันไม่รู้ทำไม

ไอ้การที่ง้อด้วยนิ้วก้อยเนี่ย แม่งโคตรน่ารักเลย

กูเกลียดการสะดุ้งจากฝันที่ตกจากที่สูงมาก

ชอบประโยคกลั้นคำด่ามาก เช่น "กล้าที่จะ..." / "โถอี..." มันแบบ กูกลั้นสุดๆแล้วนะ มึงจะเอายังไง เชิงเทียนกะกูสักป้าบมั้ย

เหตุใดผูกพันแค่ชั่วคราว ฝังใจอยู่ไปชั่วกาล

โคตรไม่ชอบตัวเองตอนร้องไห้เพราะโกรธ นี่ยอมร้องไห้เพราะเสียใจยังดีกว่า โกรธแล้วทำอะไรไม่ได้จนน้ำตาไหลออกมามันเป็นโมเม้นที่แย่มาก

กุหงุดหงิดร้านในไอจีที่ไม่ยอมบอกราคามาก ไดเรคไปก็บอกให้แอดไลน์มาถาม อีควาย แต่บอกราคามันจะตายหรออีเหี้ย กุหงุดหงิดตั้งแต่ตั้งร้านเป็นไพรเวทสามวันกว่าจะกดรับแล้วนะ มึงขายของหนีภาษีหรอสัสเอ้ย

ปันหาอย่างเดียวของการมีเพื่อนในเน็ตแล้วกลายเป็นเพื่อนจิงๆคือตอนแนะนำให้แม่รู้จัก แม่จะไม่ไว้ใจเลย ให้เลิกคบ เพราะแม่คิดว่าคนในเน็ต=มิจฉาชีพ

ใครเขาเรียกชื่อวิชาวะ เค้าเรียกชื่อครูทั้งนั้น