دارم زندگیمو میکنم یهو به خودم میگم خاک تو سرت با این گوهی که خوردی

چهار صبح اتوبان عارف هر عشقی می‌میرد...

فردا تو می‌آیی؟!

هر کجا سوز زمستان ست و تاراج خزان روح تابستان، عطر نوبهاران را چه شد زیر سم لشکرِ ضحاک پشت من شکست کاوه ی لشکرشکن کو شهسواران را چه شد لشکر توران به قلبِ سرزمین ما رسید رستم و گودرز کو؟ اسفندیاران را چه شد خشکسالی در زمین بیداد و غوغا میکند بخشش هفت آسمان کو باد و باران را چه شد

دوباره شمع روشن کردم به خاطرش... به امید اتفاق افتادنش.

انقدر اخبار تکراری شده دیگه داره حالم از این زندگی بهم میخوره...

“رسالت بازماندگان، به یاد آوردن است…”

عزیزم راستی بهت گفتم که هنوزم تو شب‌هات اگه ماه رو داری، من اون ماه رو دادم به تو یادگاری؟

سوختم، خاکسترم را باد برد...

مدت تحمل شرایط موجود برام رسیده به ۳۵ روز. اگه ۳۵ روز دیگه وضعیت همینطوری باشه و انقدر زندگی بگایی باشه، خودمو از پنجره پرت میکنم کف حیات تا راحت شم. دیگه کم مونده برم تن فروشی کنم. هرچی تلاش کردم دیگه معنایی نداره، واقعا میگم.

ذوق زندگی ته کشیده و این حقیقت، انکار ناپذیرترین حقیقت روزه.

بابک زنجانی میاد از راه اندازی شبکه بلاکچین خودش حرف میزنه، بعد ما ۱ سال پیش یه بیزینس داشتیم که با این فرایند کار میکرد، بانک مرکزی کم مونده بود از ما شکایت کنه. موندم بهشون چی بگم، تموم ایده‌های مارو میدزدن و خودشون باهاش کسب درآمد میکنن. تف توش.

بگو که توهم روزها را بهر مردن میشماری...

دل میگه باز فردارو از نو بساز. ای دل غافل، دیگه از ما گذشت...

درود بر مستی.

وقتی میگم رابطه هدفمند میخوام یعنی ناخود آگاه بیوفتیم تو این مسیر که : باشگاه بریم ، کتاب بخونیم ، کافه بریم ، کار کنیم ، پول سیو کنیم ، ماشین بخریم ، ست بپوشیم ، مهمونی بریم ، شهربازی بریم ، بزرگت کنم ، بزرگم کنی ، حرف بزنیم ، بالغ شیم ، بغل کنیم ، امن باشیم...