میمونم منتظرت؛تا بکنه توبه شیطون...🕊️

توئیت‌ قبولی دانشگاه یه بچه ۱۸ ساله رو کوت می‌کنید و براش مزخرف می‌نویسید و ذوقش رو کور می‌کنید و فکر می‌کنید بامزه‌اید؟ بامزه نیستید، بی‌شعورید، قلبتون سیاهه، ترسناکید.

يه قسمت هايى از وجودم خاموش شدن كه واقعا دوستشون داشتم، متاسفم براى خودم كه نتونستم ازشون در برابر بزرگسالی محافظت كنم.

اگه همین عکسو یه آدم چاق میذاشت همه اکلیل از چشاشون میزد بیرون و کلی چرت و پرت راجع به اینکه خودتو دوست داشته باش و اینا میگفتن ولی مسئله اینه که با آدمای لاغر حتی بدتر از آدمای چاق رفتار میشه

روزی صد بار به مو میرسه. پاره هم میشه. من هی گره میزنم. هی گره میزنم. هی گره میزنم. هی گره میزنم.

سرده، خیلی سرده

نکبت بار ترین پاییزیه که دیدم. بی سرما، بی بارون، خاکستری، الوده، خفه، غم بار، غم بار…

رنج یکدیگر را محترم بشماریم، ظرفیت روانی و عاطفی هریک از ما متفاوت است.

نقاشیش کردم، پشت گوشیم گذاشتم، قابش کردم، هدرم گذاشتم ..که یادم نره چقدر میپرستمش.

این همه حرف میزنی تهش اون چیزی که میخوای،گفته نمیشه نمیدونم از کمبود کلمه ست یا هراس از رسوایی خود بودن! میون متون و شاعران چند سده پیش می گردی قشنگن،عمیقن اما باز یه چیزی کمه انگار اون قطعەی گمشدەی پازل پرحرفی قرار نیست کامل بشه و تو میمونی با کلی حرف دیگه که رو دستت باد کرده!

از اون آدمی که هر روز می‌گفت، عاشق که تکدی نمیکنه رسیدم به عاشقی که حقارت روحشو هم تقبل می‌کنه.

یادمون نره که توجه وایت ها به پنگوئن بیشتر از ۴۰ هزار نفر کشته تو ایران بود.

من دیگه خیلی خسته شدم از این که از پسش بر بیام.

نمیدونم چرا مدام یه حسی بهم میگه دارم آخرین روزای عمرم رو می‌گذرونم. هر کاری که می‌کنم احساس می‌کنم آخرین باره که دارم انجامش میدم.

تمام قوزهایی که نکرده بودم و کردم.

خیلی زجر می‌کشم مغزم کشوی پروند‌ه‌های این روزا رو وا نکنه که من فلج نشم، اشک نریزم و له نشم زیرشون، اما اینبار زورم نرسید.

سوگواری کافی نیست.

چرا ملتِ خودتونو دوست نداشتید؟

من تو دریای جنونت، دل دادم به آسمونت.