ekmek gibi lazım bana bir yanın

sosyal pilim bittigi an ortamda konusulanlara karsı odak

sen ben kızımız

duygusal zekası yüksek birinin konusmasını dinlerken

Ooo cilvelim yaklaş yanıma sırnaş cilvelimmmm

Niçin niçin niçin niçin kuyuya düşen çocuk niçin ölmesin ? Arkadaşımla oturduk bunu düşündük kuyuya düşen çocuk niçin ölmesin

İbrahim görsen içimizdeki putları kırmaya yetişemezsin

bir mektubunu da "senin gözlerine değen bu satırlar benden bin misli ziyade bahtiyardır" diye bitiriyor. tam olarak aşk.

Üzgünüm anne duşa girmeyi bekleyemeden ağladım kimse sarılmadı kızına kızın bile sarılmadı o ufacık çocuğa sadece ağladı umursamadı kırılmayı biliyordu yine olacaktı ağladı ıslak saçıyla yatağa yattı hasta olacaktı, zaten hastaydı umursamadı

Siz bu kitabı nasıl yazdınız üstadım

Yaşamayı yaşamak saymalı melun bir ağrıdan kaçar gibi tutunmalı ona tebessüm yırtarken yanaklarını kanayarak da olsa gülmeli. Heyhat dedim elif yaşamayı yaşamak saymalı

kendini yetiştirme sancısı. yirmilerinin başıyla sonu aynı olmasın diye çırpınış. kendini kendine karşı kanıtlama sorumluluğu. ait olmadığın yerden kurtulma çabası. bitmeyen bir büyüme ağrısı.

“Hayat sabah uyandığında aklına gelen ilk kişiden ibarettir.” diyor şair… “Yaşamaktan önce sen geliyorsun aklıma.”

bir hayvanın seni seçmesi çoğu insanın seçmesinden daha gerçek ve daha anlamlıdır.

Edip Cansever şiirde diyor ya, “Ben her şeyin bir bir yok olmasına o kadar alıştım ki ve her şeyin bir bir varolmasına o kadar alışacağım ki…” diye, ne zaman okusam beş dakika uzanayım diye yattığımda uyuya kalmışım da üstüm örtülmüş gibi hissediyorum.

Bahar...

"Bırak tahsili evlâdım, sen ilkin bir haya öğren! Biz tahsilden önce hayâyı pek iyi bilen, kendini bilen, cesur, fedakar, vatansever, imanlı bir nesle ilköğretimin kutsal kapısını açmak zorundayız." - Nurettin Topçu, Türkiye'nin Maarif Davası, S.128