b12 sende işine geleni unutmuyon be kanka

“Sensuum tuorum honorem superare debes.”

Yaralar vardır hayatta. İnsanın kendi eliyle dahi dokunamadığı, dokunmayı geç göz ucuyla dahi bakamadığı..

Anlam ararsam, altında çok şey bulurum diye hiçbir şeyi sorgulamıyorum artık.

Tanıdığım en güzel insanlar yenilgiyi, acıyı, mücadeleyi, kaybı yaşamış olan ve diplerden çıkış yolunu kendileri bulmuş insanlardır. Güzel insanlar öylece ortaya çıkmazlar; onlar oluşurlar...

Emre Aydın "Sen beni unutamazsın" derken çok sevildiğinden değil, çok sevdiğinden unutamazsın diyor. Sevgiyi iliklerine kadar hissettiren birinin yokluğunu elbette anımsarsın bu yüzden "sen beni ölsen unutamazsin"

Üzerine basa basa gezdiği bahçede “çiçek kalmamış” diyenlerin çağı.

"Kimseye çarpmadan yürüyeyim desen de biri gelip sana çelme takar. Kimseyi rahatsız etmeyeyim desen de biri seni huzursuz eder. Kimsede gönül yorgunluğu olmayayım diye çabalasan da biri senin en büyük yorgunluğun olur. Burası dünya ve insan iyi niyetinden sınanır."

"Arkandan konuşurlar ve o laflar bir şekilde sana gelir. Her şeyden haberin yok sanarak yakın davranmaya devam ederler. Düştükleri durumu ve kendilerini zeki sanışlarını gülerek izlersin."

"O yollardan geçtim çünkü o yolculuk nasipti. O kişilere denk gelmem daha iyilerini tanıyabilmem için vesileydi. Mutluluğu hissetmem için acıyla da karşılaşmam gerekliydi. Hayatta hiçbir şey tesadüf değildi. Ya bir şeyler öğretti ya da öğrenmem için şans verdi."

yaşamanın çok altından bildiriyorum; inan ki o işler hiç de öyle değil. yanıldığın onca insan oldu hayatında. onca yalan, onca saygısızlık, çokça ihanet, pek çok mevsim gördün. hepsini toplasan bi sen etmez. kapansa yollarıma, methiyeler düzse, bana bu dünyayı yeniden sevdirmez.

İnsan birini sevince onun elini tutup dünyayla savaşabilmeli. Siz, sevdiğiniz kişiyle savaşıyorsunuz.

"Yıpratıcı süreçlerin sonunda pırıl pırıl kararlar alınıyor. Tökezlediğin yerde ayağının bir daha takılmayacağını bilmek. İşte bu en sevdiğim güçlenme şekillerinden biridir."

Sınır koyunca birden sevilmemeye başlıyorsun, ilginç değil mi? Meğer sevilen sen değil, hizmetinmiş. Konforlarını bozunca seni suçluyorlar. Biz buna; çayın şekeri bitince bardağa küsmek diyoruz.

İyiliğin anlamını yitirdiği bir çağda iyi kalabilmek, ahlaki bir görev değil, varoluşsal bir karardır. Çünkü insanı insan yapan, kötülüğün yokluğu değil; kötülük mümkünken insan kalabilmeyi seçmesidir."

"Herkes için değil, hakkını verebilecek olanlar için mücadele etmek gerekir. Aksi hâlde insan, başkalarının körlüğü yüzünden kendi değerini sorgulamaya başlar ki bu, hayatın öğretebileceği en acı derslerden biridir."

"Onca hasetliğe rağmen ellerimde taş değil çiçek olması sizin çok iyi insanlar olduğunuzu değil, benim insan kalmak için mücadele ettiğimi gösterir. Birçok şeyin sizle ilgisi yok."

Ben affedici bir insanım. Her şeyini görmezden gelip bir gün kazağının rengini beğenmedim diye hayatından çıkar giderim. "Sen ahmak bir insansın meseleyi kazak sanirsin..."

Bahçede bir ağaç var, iki güneşli gün gördü diye çiçek açmış kışın ortasında. Bu aldanışlık bana birini hatırlattı.

Bilmedin ki; ben senin gurbetinde delirmemek için kalbimin aklıyla ördüğüm bir yıldızlı kubbede yaşadım. Tecellinin içinde ecel durur sevgilim, görmedin mi? Adaletin içinde bir zalim oturur.