İnsan kazandıklarından değil, kaybettiklerinden ibaret.

İnsanın eksiğini uzak yere koymuşlar.

Bir insan bir insana nasıl bu kadar iyi gelebilir ki, Allah'ın gücüne gitmez mi!

Arkadan kapıyı hiç kitlemedim, gelmeni bekledim hep. D.K

Başvurmadığım şiir, roman, sözcük kalmadı. Ama hiçbir kağıda anlatamadim, yazamadım seni. D.K

Seninle ilgili bir parça unutkanlığım olsa keşke, insan her şeyi mi hatırlar en ince ayrıntısına kadar... Bu dünyanın onca hengamesinde buna ne hakkın var? D.K

Birbirimizi görmeden geçiyor yillar. Biliyorum unutmadın, çünkü unutmadım.

Merhaba ile başlamadık ki elveda ile bitirelim. D.K

Bir dik duruşun hangi bedeller ettiğini kim bilebilir ki!

Ben hayatımın en güzel gunlerini yaşadığımı zannediyordum. D.K

Sobanın kovası nasıl yanıyorsa karnın öyle yanıyor işte, demiş...

Ben şimdi neye üzülsem, sana ağlıyorum. D.K

Ben hüzün insanıyım ama senin en çok gülmeni sevdim. D.K

31 Aralik...Unutmadım. Ama seni değil o duyguları, yaşanmışlıkları...

Her hâl geçici demişler, benim sensizlik hâlim hep kalıcı... D.K

Hikâyemin şiirisin, kalbim böyle hissettikten sonra sen bilsen ne bilmesen ne!

Sen giderken saçlarım siyahtı.

İnsanın duygusal acıları fiziksel açılarından asla ayrı değil, yoksa birini özlediginde neden kaburgaların ağrısın ki! D.K

Varlık içinde senin yokluğunu çekiyorum. D.K

Neden gökyüzünü bu kadar çok seviyorsun dedi: Çünkü ayrı olduklarımla tek ortak noktamız orası.